AHMET, Ahmet Aktaş

(d. 1943 / ö. -)
âşık
(Âşık / 20. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)
ISBN: 978-9944-237-86-4

Ahmet Aktaş, Tokat’ın Yıldızeli köyünde 1943’te doğmuştur. Babası Hurşit Aktaş, fıkıh hocasıdır. Babasının isteği üzerine medrese eğitimi görür. Yedi yaşında hafızlık eğitimini tamamlar. 1957’de Tokat merkeze taşınan şair, gençliğinde Devlet Kara yollarında çalışır ve buradan emekli olur. Evli olan âşığın altı çocuğu, 13 torunu vardır. Âşık Ahmet, 12 yaşındayken bir gece iki gözü iki çeşme bir vaziyette uyanır ve şiir söylemeye başlar. O günden beri gönlündeki aşkı şiirlere döker, bağlama çalmayı kendi kendine öğrenir. Tokat ve çevresinde Âşık Ahmet, Hoca Ahmet, Âlim Ahmet olarak tanınır. Âşık Ahmet’in yüreğince çok büyük aşk olmasına rağmen babasının izin vermemesi ve çeşitli sebepler Âşık Ahmet’in tanınmasında engel olmuştur. Aşkı yüreğinde hapsolmuştur. Her ilham geldiğinde şiir söyler, ancak şiirlerini kaydetmez. Ahmet Aktaş, çocukluk yıllarında ilk defa şiir atışmasını Çorum’un Yeşildere köyünden Âşık Hasan ile yaptığını belirtir. Tokat’ta kurulan panayırda yaprak destan satan Âşık Hasan, ona şiirle laf atınca o da cevabını doğaçlama olarak verir ve halk etraflarına toplanır. Âşık Ahmet; Mahsunî Baba, Ali Ekber Çiçek, Davut Sulari gibi usta âşıklarla aynı ortamı paylaşır. Onlardan etkilenir. Ayrıca kendisinden önce sazda ve sözde usta olan Ruhsatî Baba ve Şenlik Baba gibi isimleri de örnek alır. Tokat Yeşilköşe’de Tokatlı Püryanî Baba adlı âşıkla birlikte birkaç kez program yapar (Bek 2010: 9-11).

Âşık Ahmet’e göre âşıklar, milletin gözü kulağıdır. Gördüklerini, duyduklarını tüm saydamlığıyla şiirlerine yansıtır. Âşık şiirlerine güzeli ve güzelliklere dair her şeyi konu alır. Gülün dikenini değil, gülü görür. Gönlünde çok büyük Allah aşkı vardır. Allah’ın yarattığı her şeyi güzel olarak görür. Şiirlerinde Tokat şehrinin güzelliklerini, ilçelerini ve o şehrin özelliklerini şu şiirle dile getirir. Çocukluğunda Âşık Veysel ile karşılaşan âşık, irticalen şiir söyleyebilmektedir (Bek 2010: 10-15). Şiirlerinde Âşık Ahmet mahlasını kullanan şairin dili sadedir.

Kaynakça

Bek, Semra (2010). “Ahmet Aktaş”. Sazın ve Sözün Sultanları Yaşayan Halk Şairleri. C. II. Ed. Fatma Ahsen Turan vd. Ankara: Gazi Kitabevi. 9-15.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: EMİNE ÇAKIR
Yayın Tarihi: 06.08.2019
Güncelleme Tarihi: 05.12.2020

İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1SÖYLERÎ, Salih Yıldızd. 1937 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
2Muzaffer İlhan Erdostd. 18 Eylül 1932 - ö. 25 Şubat 2020Doğum YeriGörüntüle
3ALİ, Zilelid. ? - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
4Murat Belged. 16 Mart 1943 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
5Ahmet Bican Ercilasund. 08 Şubat 1943 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6Abdülkadir Bulutd. 21 Nisan 1943 - ö. 8 Ağustos 1985Doğum YılıGörüntüle
7MEDDAHÎ, Ömer Şahind. 01.05.1956 - ö. ?MeslekGörüntüle
8ÖMER ÇUKURYURTd. ? - ö. ?MeslekGörüntüle
9ÖZGÜRÎ, Hasan Önald. 1930 - ö. 2011MeslekGörüntüle
10GARİP SULTAN, Sultan Demird. ? - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
11MEHMET, Mehmet Gönend. 1947 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
12DEMİRCİOĞLU, Osman Aydemird. 1948 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
13ŞEMSİ/ALTINOĞLU, Şemsettin Atamand. 1911 - ö. 22.05.1997Madde AdıGörüntüle
14CABBAR YURT/HOCA, Abdülcabbar Yurtd. 1940 - ö. 2000Madde AdıGörüntüle
15PÜRYÂNÎ, Hacı Resul Eserd. 1931 - ö. 2006Madde AdıGörüntüle