ÂŞIKOĞLU, Seferli

(d. ?/? - ö. ?/?)
tekke şairi
(Tekke / 16. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Hayatı hakkında çok fazla bilgi bulunmayan Âşıkoğlu hakkında, İstanbul ilbaylığı mektupçusu Osman Ergin’e ait H. 965/M. 1557’de yazılmış bir mecmuada bir serlevha ve iki manzumesi yazılıdır. Âşıkoğlu bu tarihten bir hayli önce vefat etmiştir. Mutasavvıflardan olduğu yazdığı parçalardan anlaşılan şairin hayatına dair hiçbir vesika elde edilememiştir. Yalnız birinci manzumesinde şeyhinin Şeyh Bedreddin olduğunu söylüyor. Bu zatı da Hâdî, Mehdî ve asrının meşhur Simavnalı Bedreddin’dir. Esasen Âşıkoğlu’nun 16. asır şairlerinden olduğuna muhakkak nazarla bakılabilir (Ergun yty: 128). Ergun, iki şiirine yer vermektedir. Âşıkoğlu mahlasını kullanan şair, dinî ve tasavvufi konularda şiir yazmıştır. Âşıkoğlu’nun tam olarak ne zaman ve nerede doğduğu hakkındaki bilinmezlik ölümü için de geçerlidir. Mutasavvıfın hayatı ve edebî kişiliğine dair bilgiler, cönk ve mecmuaların okunması ile gün yüzüne çıkabilir.

Kaynakça

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri C. 1. yyy.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: ARAŞ. GÖR. EMİNE ÇAKIR
Yayın Tarihi: 10.12.2014

Eserlerinden Örnekler

İlahi

Işk yolunda baş viren oldı şehid

Işkı başa ileden oldu saîd

Âşık u ma’şûk şaddür dâyimâ

Her nefesde âşıkan eyler dü îd

Tevbe halkun ışk Hakk’un vasfıdur

Ehl-i ışkdan tevbe ummak key baîd

Kurb-i Hak’da sâbıkundur ehl-i Hak

Şâdidür âşıklara yevm-i şedîd

Ehl-i vahdet tâlib ü matlûb değül

Şâhid ü meşhûd heman Hak’dur şehîd

Taliba matlubına eb’ad dime

Hak’dür akreb nâsa …..

Câm-ı ışkı dolu içen kanmadı

Âşık eydür dâyimâ ….

Işka davet kıldı halkı evliyâ

Şiblî vü Ma’rûf-ı Kerhî, Bâyezîd

Tâc ü tahtı ışk üçün terk eyledi

Şâh Edhem, Şâh Kirman, Bû Saîd

Âşıkum saydı Hudâ vü Evliyâ

Tâlib-i dünyâ mekes eyler kadîd

Rızk içün gussa yimez ehl-i ışk

Bildiler ….

Arş u Kürsî nûr-ı hûr u tâ serâ

Cümle mahlûk âşıka oldı vaîd

Mü’minin kalbinde Hak oldu mukim

Hakk’a olmadı nakam arş-ı mecîd

Küfr ü dîn girmez bu ışk iklimine

Fi’l-âşık pür savab kavli sedîd

Âlem-i ulvîde süflîde ne var

Zâhir ü bâtın heman Hak’dur vahîd

Tâlib ü matluba âşık ma’şûka

Zâkir ü mezkûr murâd oldur mürîd

Âşık Oğlu mürşidi Şeyh Bedridîn

Hâdi vü mehdî vü asrında ferîd

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri C. 1. yyy. 128.