ELÎF, Kadı Elîf Ahmed Dede

(d. ?/? - ö. 1772-73/1186)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 18. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Kadı Elîf Ahmed Dede olarak tanındı. Kadızade Mustafa Ağa'nın oğludur. Mevleviliğe intisap ederek çile çıkardı. 1186/1772-73 yılında vefat etti. Şiirlerinde Elîf mahlasını kullandı.

Kaynakça

Kurnaz, Cemal-Mustafa Tatcı (hzl.). (2001). Tuhfe-i Nâilî, Mehmet Nail Tuman. Ankara: Bizim Büro Yay. 56.

Kılıç, Filiz (1988).Tezkire-i Şuara-yı Şefkat-i Bağdadî. ekitap.kulturturizm.gov.tr.[erişim tarihi: 01.01.2014]. 4, 5.

Mehmed Süreyya (1308/ 1890). Sicill-i Osmânî. İstanbul: Matbaa-i Âmire. 1/399

Silahdar Tezkiresi. İstanbul Üniversitesi. T. 2557. 7a

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. İSMAİL HAKKI AKSOYAK
Yayın Tarihi: 19.08.2014

Eserlerinden Örnekler

Gazel

Feilâtün Feilâtün Feilâtün Feilün

Nigehüm âl-i ruh-ı dîde-i bâdâma düşer

Hevesim la'l-i leb-i yâr-i gül-endâma düşer

Mübtelâsından ider nimet-i vaslını dirîg

Hân-ı vaslı o mehin düşmen-i bed-kâma düşer

Şöyle bir mâhveşe olmayalım dil-dâde

Ki anun meyl-i ruhı rind-i mey-âşâma düşer

Bezm-i agyâra varırsa o şeh-i işve-nümâ

Rukabâ cümle hemân dâm-i dil-ârâma düşer

Gazel-i Âkifi tanzîr ideyim dirse Elif

Zaf-ı efyûn ile desti ditirer hâme düşer

Silahdar Tezkiresi. İstanbul Üniversitesi. T. 2557. 7a