ENVERÎ

(d. ?/? - ö. ?/?)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 16. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Divan şairi. Kaynaklarda Mecma’u’n-Nezâ’ir’de üç naziresi bulunan bu şair hakkında bilgi bulunmamaktadır. Yazılış tarihi itibarıyla bu mecmuada yer alması mümkün olan Enverî mahlaslı tek şair ümmî Enverî’dir. Mecma’u’n-Nezâ’ir’de o Enverî’den ayırdetmek için bu şairin şiirlerinin başlığına “Enverî-i Müneccim” ibaresi konulmuştur. Diğer Enverî’nin müneccimlik yaptığına dair kaynaklarda bir bilgi bulunmadığına göre bu Enverî şuarâ tezkirelerine ve diğer kaynaklara geçmemiş bir şair olmalıdır. Mecma’u’n-Nezâ’ir’de şiirleri bulunması dolayısıyla 15. veya 16. yüzyılda ömür sürmüş olması gerekir.

Kaynakça

Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]

Köksal, M. Fatih (2002). “Enverî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 3. Ankara: AKM Yay. 351.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. MEHMET FATİH KÖKSAL
Yayın Tarihi: 05.09.2013

Eserlerinden Örnekler

  GAZEL 

 Oldı çün haste-dile derd ile mihnet bâkî

 Vay eger kalur ise böyle bu hasret bâkî

 Hâsılum yoluña harc eyleyüp itdükde hisâb

 Defter-i dilde rakam oldı ki mihnet bâkî

 Hat görüp hokka-i la’linde okudum ki dimiş

 Her ne bîmâra virilse aña sıhhat bâkî

 Yakdugınca dili cevr âteşi âhum yücelür

 Mihri ey meh yakar olursa bu hâlet bâkî

 Eyleyüp Enveri’yi mest götürdüñ sen ayag

 Ey lebi mül senüñ ile yine sohbet bâkî

(Köksal 2012, s.2817)