FEHMÎ, Canbâz

(d. ?/? - ö. ?/?)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 16. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Doğum yeri ve tarihi bilinmemektedir. “Canbaz” lakabıyla tanınan Fehmî, muarrif ve Molla Hamdî’nin talebesi idi. Hakkında bilgi veren tek kaynak olan Sehî Tezkiresi’nde anlayışlı, iyi ahlâklı, güzel söyleyişli bir kimse idi diye nitelendirilmesinden söz konusu tezkirenin yazıldığı tarihte (1538) ölmüş olduğu kanaatine varabiliriz. Mecma’u’n-Nezâ’ir’de “Fehmî-i Cânbâz” başlığı altında biri aşağıdaki murabba, diğeri gazel olmak üzere iki naziresi bulunmaktadır.

Kaynakça

Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Sehî (1325). Tezkire-i Sehî. İstanbul: Matbaa-i Âmidî.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. MEHMET FATİH KÖKSAL
Yayın Tarihi: 05.09.2013

Eserlerinden Örnekler

  MURABBA 

 Sâkiyâ mevsim-i güldür müli bî-bâk idelüm

 Yüzümüz her toluda ayaguña hâk idelüm

 Gün gibi câm-ı meyi tâc-ı ser-eflâk idelüm

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Ruhlaruñ gül gibi rengîn ü ter ü sâde iken

 Kâmetüñ serv-i dil-ârâ gibi âzâde iken

 ‘Ömrümüz virmeyelüm bâda dem-i bâde iken

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 İçelüm ayagı fursat bize el virmiş iken

 Bir senüñ gibi perî-çihre güzel virmiş iken

 Câm-ı la’l-i lebüñi câna bedel virmiş iken

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Gelüñüz bâga varup bezm-i bahâr eyleyelüm

 Bir iki kebk-i hümâ-sâye şikâr eyleyelüm

 Her birine tolu_içüp bûse kenâr eyleyelüm

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Varalum bir çemene serv-i semen-sâlar ile

 Çalalum çagıralum mutrib-i gûyâlar ile

 Şîşe-i sabrı sıyup sâgarı sahbâlar ile

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Şevk ile bülbül-i şeydâ gibi nâlân olalum

 Sohbete bâd-ı sabâ gibi gül-efşân olalum

 Nice bir sebz-i hat-ı yâr ile hayrân olalum

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Çâr-deh sâle güzeller mey-i dü sâle ola

 Her taraf bülbül-i gûyâ gibi pür-nâle ola

 Nitekim dâmen-i sahrâ gül ile lâle ola

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

 Gül ü mül devri durur n’olsa gerekdür be diye

 Girev eyle yüri var cübbe vü destârı meye

 Nâle-i bülbül ile germ olup âvâz-ı neye

 Mest-i lâ-ya’kıl olalum yakalar çâk idelüm

  (Köksal 2012, s.1772)