GEHRAMAN, Kahraman

(d. ?/? - ö. ?/?)
Âşık
(Âşık / 19. Yüzyıl / Azeri)

Şiirlerinde Gehreman mahlasınını kullanan âşığın, hayatı hakkında yeterli bilgi bulunmamaktadır. Azerbaycanlı olan Gehreman (Kahraman)'ın eldeki şiirleri geraylı, koşma, tecnis ve divanî şekillerindendir. Sekizli ve on birli hece kalıbı ile söylediği koşmalarının dörtlük sayısının fazlalığı dikkat çekmektedir (Oğuz 2003: 594). Şiirlerinde bahar ayları, ötüşen bülbüller, etrafa koku saçan nergis ve laleler, yaylalar, coşkun akan pınarlar, göllerde yüzen yeşilbaşlı sunalar, pınarlardan su dolduran güzeller görülür. Bu yönü ile onda, bir Karacaoğlan tesiri, başka bir deyişle benzerliği kendisini göstermektedir. Âşık Kahraman'ın şiirlerinde kötüler, namertler, ahlaksızlar hicvedilirken sevgiliden de şikâyet edilir (Sakaoğlu 1986: 73). 

Kaynakça

Oğuz, M. Öcal (2003). "Kahraman". Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyat Tarihi, Batı Oğuz Sahası Âşık Edebiyatı, Cilt 3. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yay. s. 594. 

Sakaoğlu, Saim vd. (1986). Azerbaycan Âşıkları ve Halk Şairleri, Cilt 2. İstanbul: Halk Kültürü Yay. s. 73. 

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: ERKAN ASLAN
Yayın Tarihi: 26.09.2014

Eserlerinden Örnekler

Koşma

Danışar

Ezelden olmaya bedesil övlad

Avara söyleyer, başdan danışar

Öyredersen ganmaz heyir, şerini

Dindirende yal yamacdan danışar.

Özünde kişilik görebilmeyen

Bir kor gıza cavab verebilmeyen

Uçug heyetini höre bilmeyen

İmaret gurdurub, daşdan danışar.

Gayda deyil dost üzünü açmağa

Layig deyil gonşuya dolaşmağa

Bir tay ulağı yoh çüte goşmağa

Elden gabag durub köçden danışar.

Dost tutaram men herkesi, düşende

Sen getginen dava sesi düşende

At, ineyin gelib behsi düşende

Çohu bir elenge leşden danışar.

Aybına kor olub bilmez arını

Tanımaz, dost düşmen, öz simsarını

Meclise girende bilmez yerini

Ayagda oturub başdan danışar.

Men üzmerem merd elinden elimi

Yohdu bedesile Tanrı ölümü

İlde onca gepik olmaz gelimi

Yük yığanda beş farmaşdan danışar.

Danışır yalandan sözü olmayan

Çöreye tökmeye duzu olmayan

Evinde beş arşın bezi olmayan

Dindirende el gumaşdan danışar.

Yaranmış insanda çohlu avara

Gandıra bilmirem, gelmişem zara

Var yohunu verib üç dörd davara

Toğluya tum deyib goçdan danışar.

Gehraman, igbalın terse dolanmaz

İnsan var ki, ondan gelbin bulunmaz

İnsan var evinde elek bulunmaz

Dindirende teşden meşden danışar.

Sakaoğlu, Saim vd. (1986). Azerbaycan Âşıkları ve Halk Şairleri, Cilt 2. İstanbul: Halk Kültürü Yay. s. 74-75. 


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1KASIMd. 1860 - ö. 1919Doğum YeriGörüntüle
2MEHEMMED MUSTAFA OĞLU MUSTAFAYEVd. 1910 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
3NEVVÂB, Mir Möhsünd. 1833 - ö. 1919Doğum YeriGörüntüle
4KASIMd. 1860 - ö. 1919Doğum YılıGörüntüle
5MEHEMMED MUSTAFA OĞLU MUSTAFAYEVd. 1910 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6NEVVÂB, Mir Möhsünd. 1833 - ö. 1919Doğum YılıGörüntüle
7KASIMd. 1860 - ö. 1919Ölüm YılıGörüntüle
8MEHEMMED MUSTAFA OĞLU MUSTAFAYEVd. 1910 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
9NEVVÂB, Mir Möhsünd. 1833 - ö. 1919Ölüm YılıGörüntüle
10KASIMd. 1860 - ö. 1919Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
11MEHEMMED MUSTAFA OĞLU MUSTAFAYEVd. 1910 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
12NEVVÂB, Mir Möhsünd. 1833 - ö. 1919Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
13KASIMd. 1860 - ö. 1919Madde AdıGörüntüle
14MEHEMMED MUSTAFA OĞLU MUSTAFAYEVd. 1910 - ö. ?Madde AdıGörüntüle
15NEVVÂB, Mir Möhsünd. 1833 - ö. 1919Madde AdıGörüntüle