HAMDÎ, Mehmed (Hamamcızâde)

(d. ?/? - ö. 1695-96/1107)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 17. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

İsmi Mehmed/Mehmed Hamdî’dir. Doğum tarihi bilinmeyen şair, İstanbul’da dünyaya geldi. Hayatı hakkında bilinenler oldukça sınırlıdır. Hamamcızâde lakabıyla tanındı. İyi bir eğitim alarak medrese tahsilini tamamladı. Devrinde önde gelen ulemânın birinden mülâzım oldu. Önce küçük derecedeki medreselerden birine müderris tayin edildi, daha sonra kırk akçe yevmiyeli bir medresede görevlendirildi. Belli bir süre sonra bilinmeyen bir sebepten görevinden azledildi. Yeni bir vazife beklerken 1107/1695-96 senesinde vefât etti. Şiirlerinde Hamdî mahlasını kullandı. Eserleri hakkında herhangi bir bilgi yoktur. Kütüphane kayıtları ve kataloglarda yapılan taramalarda, bazı şiir mecmuaları içinde Hamdî mahlaslı şairlere ait şiirler tespit edilmiştir. Ancak bu şiirlerden hangilerinin Mehmed Hamdî’ye, hangilerinin Hamdî mahlaslı diğer şairlere (Hamdullah Hamdî, Kastamonulu Hamdî, Tireli Hamdî, Ahmed Hamdî, Bursalı Hamdî, Diyarbakırlı Hamdî) ait olduğu tespit edebilmek güçtür. Hamamcızâde Hamdî’ye ait olduğu kesin şekilde bilinen bir beyti günümüze intikal etmiştir. Devrinin kaynakları şairin edebî şahsiyetiyle alâkalı görüş beyan etmemişlerdir.

Kaynakça

Akbayar, Nuri (hzl.), (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmânî, İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. C. 2. s. 593.

İnce, Adnan, (hzl.), (2005). Sâlim Efendi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: AKM Yay. s. 295-96.

İpekten, Haluk vd. (1988). Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü, Ankara: Kültür Bak. Yay., s. 179.

Komisyon, (1981),“Hamdî (Hamamcızâde)”, Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi, İstanbul: Dergâh Yay., C. 4, s. 82.

Kurnaz, Cemal- Tatcı M. (hzl.), (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay., C. I, s. 927.

Özcan Abdülkadir, (hzl), (1989). Şeyhî Mehmed Efendi, Vekâyiü’l-Fuzalâ, İstanbul: Çağrı Yayınları, C. 2, s. 233-34.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: ARAŞ. GÖR. RAMAZAN EKİNCİ
Yayın Tarihi: 26.03.2014

Eserlerinden Örnekler

Matlâ‘

Dâne-i hâlini aç zîb ü fer-i zülfünde

Dâm göster şiken-i pür-hatar-ı zülfünde

İnce, Adnan, (hzl.), (2005). Sâlim Efendi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: AKM Yay. s. 296.