KEMÂL, Ali Kemâl Efendi

(d. 1234/1818-19 - ö. ?/?)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 19. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)
ISBN: 978-9944-237-86-4

1234/1818-19 yılında Erzurum’da doğan şairin adı Ali Kemâl Efendi’dir. Şair Timur Fennî Mehmed Efendi’nin oğludur. 1246/1830-31 yılında Trabzon’a giderek orada öğrenim gördü. Bazı paşalara mektupçuluk yaptı. Kaptan-ı Derya Halîl Rif'at Paşa’nın divan kâtibi oldu. İstanbul’a gelerek bir süre Hariciye Mektûbî odasında çalıştı. Kehtüdalık da yaptı. Vefat tarihi bilinmemektedir.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Fatîn Tezkiresi'nde bir tahmisi yer almaktadır (1271: 357). Özellikle inşası ile tanınmaktaydı.

Kaynakça

Fatîn Dâvud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul.

İpekten, Halûk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu ve T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemâl, M. Tatçı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1982). “Kemâlî Ali Efendi Bey”. C. 5. İstanbul: Dergâh Yay. 273.

Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi (2004). “Kemal”. C. 5. Ankara: AKM Yay. 440.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. BEYHAN KESİK
Yayın Tarihi: 01.07.2014
Güncelleme Tarihi: 01.12.2020

Eserlerinden Örnekler

Tahmîs

Yine bezm-i safâda bir çerâg-ı dilsitân yandı

Atıldı üstüne sad şevkile pervânegân yandı

Semenderveş düşüp sûz-ı derûn-ı âşıkân yandı

Fürûg-ı hüsnüne bir şûh-ı rakkâsın cihân yandı

Tutuşdu ser-te-ser iklîm-i cism-i nâ-tüvân yandı

Dilâ gördün mü böyle dil-ber-i tannâz -ı nâz-âmûz

Nedir ol tâbiş-i hüsn ü nedir ol cilve-i dil-dûz

Ser-â-pâ nûr verirdim olmasaydı ba‘zı mâni‘-sûz

Güneş togdu sakın zann etme kim bir berk-i sâmân-sûz

Sipihr-i nâzdan Samsun’a düşdü hânümân yandı

Yanarken şevkile kânûn-ı dil mânende-i külhen

Ederken tâb-ı ruhsârı ser-â-pâ meclisi rûşen

O şûhun bezm-i vaslında aceb germiyyet-i dilden

Bu şi‘r-i ateşîni bi’l-bedâhe tarh ederken ben

Fitîl oldu elimde hâme-i mu‘ciz-beyân yandı

Fürûg-ı hüsnü gerçi mihr ammâ kendi mâh-ı nev

Şu‘â‘-ı şûr ile seyyâreler olmuş ana pey-rev

Sakın bu nâr-ı mey yanar mı sorma Kemâlî sev

Yakıp yandırmasaydı tâb-ı rûy-ı âlemi pertev

Demezdi ehl-i dil bî-hûde ol şûha cihân yandı

(Fatîn Dâvud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 356-357.)


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882Doğum YeriGörüntüle
2Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
3CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
4ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882Doğum YılıGörüntüle
5Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
7ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882Ölüm YılıGörüntüle
8Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
9CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
10ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882MeslekGörüntüle
11Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?MeslekGörüntüle
12CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?MeslekGörüntüle
13ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16ERBÂBİ, Hüseyin Farkî Efendid. 1805 - ö. 1882Madde AdıGörüntüle
17Sara Gürbüz Özerend. 12 Şubat 1956 - ö. ?Madde AdıGörüntüle
18CAHİT CANd. 10.04.1955 - ö. ?Madde AdıGörüntüle