NÛRÎ, Şeyh Mehmed Nurî Efendi

(d. ?/? - ö. ?/?)
divan, tasavvuf
(Divan/Yazılı Edebiyat / 18. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Doğum tarihi ve yeri bilinmemektedir. Şeyh Mehmed Nurî Efendi olarak tanındı. Başmuhasebe kalemi serhalifelerinden Şeyh Mehmed Tayyib Efendi’nin oğludur. Sultan III. Selim devrinde (1789-1807), Aksaray’da Olanlar (Oğlanlar) Tekkesi’nde şeyhlik yaptı. Vefat tarihi bilinmemektedir.

Eserlerine dair bir bilgi bulunmamaktadır. Fatin (1271: 423), "bir mikdâr tevârih-i güzîdesi" olduğunu söyleyerek dört tarih mısraını örnek vermektedir.

Kaynakça

Fatin Davud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 423.

Kurnaz, Cemâl ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî -  Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.1109.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). “Nuri Mehmed Efendi (Şeyh)”. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 56. 

Türk Dünyası Ortak Edebiyatı, Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi (2006). “Nûrî”. C. 6. Ankara: AKM Yay. 655-656.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. BEYHAN KESİK
Yayın Tarihi: 05.06.2014

Eserlerinden Örnekler

Târîh-i Tâm

Tîbe-i tayyibeden oldu havâric matrûd

Târîh-i Tâm

Vâhid-i asr emîn-i defter oldu

Târîh-i Tâm

Atıldı rûh-ı Helvâyî Dede tûb gibi hayâta 

Târîh-i Mu‘cem

Hû dedi Kaygusuz oldu âzim-i dâr-ı cinân

(Fatin Davud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 423).