SA'ÎD, Fodla Kâtibizâde Mehmed Sa'îd Bey

(d. ?/? - ö. 1837/1253)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 19. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

İstanbulludur. Asıl adı Mehmed Sa'îd Bey, mahlası Sa'îd'dir. Sultan IV. Mustafa'nın annesinin kethüdası Fodla Kâtibizâde Mehmed Efendi'nin oğludur. Fodla Kâtibizâde Mehmed Sa'îd Bey olarak tanındı. Kedhüda kalemi halifelerindendir. 17 Receb 1253/1837 yılında yaşı elliye yakınken vefat etti. Fatîn, vefatı tarihini 1265/1848-49 olarak bildirir (1271: 197).

Kaynakça

Fatîn Dâvud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul.

Kurnaz, Cemal-Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Mehmed Süreyya (1890-97). Sicill-i Osmânî. C. 3. İstanbul: Matbaa-i Âmire.

Oğraş, Rıza (hzl.) (2001). Esad Mehmed Efendi ve Bağçe-i Safâ-Endûz’u: İnceleme-Tenkitli Metin-Dizin. Afyon: Emirdağ Ofset Tesisleri.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. İSMAİL HAKKI AKSOYAK
Yayın Tarihi: 26.12.2014

Eserlerinden Örnekler

Gazel

Dil-i mehcûrı getürmez mi aceb yâda dahı

O tegâfülmeniş âşık-küş ü magzâda dahı

Bir diyako güzeli gönlümi almış gitmiş

Beklerim hasret ile ben der-i kilsâda dahı

O büt-i sîb-zenahdân ki bulınmaz arasan

Ana mânend ü nazîre kızılelmada dahı

Aldı gönlüm hat-ı nev-hîz-i lebinden bir zevk

Virmez ol neş'eyi papas karası bâde dahı

Ben esîr-i gam-ı zünnârı isem çok mı Saîd

Yeri vardır gamının tâ dil-i babada dahı

Fatîn Dâvud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 197.