VÂSIK, İlâhîzâde, Madrûbzâde

(d. ?/? - ö. 1751/52/1165)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 18. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Asıl adı Mehmed Emîn’dir. İstanbul’da doğdu. Annesi, İlâhîzâde lakabıyla tanınan Bağdat Mollası Abdullah Efendi’nin kızıdır. Babası ise müderrislik ve kadılık yapmış Kütahyalı Madrûb Emîn Yûsuf Efendi’dir. Vâsık, Ağa Kapılı İsmâîl Efendi’den ve Abdülbâkî Efendi’den sülüs, nesih ve talîkte icazet aldı. Müderris olan Vâsık, Tekirdağ'da kadı naipliği, Şam, Halep ve Mekke’de kadılık görevinde bulundu. Mekke’deki görevi sırasında veya bu görevden dönerken 1165/1751-52 yılında vefat etti. Ölümü için, “ta’alluk-ı isti’câl”, “feyz-i rûhânî” terkipleriyle tarih düşürüldü. Vâsık’ın iki oğlu vardır. Müderris ve şair olan büyük oğlu Mehmet Azîz Re’fet Efendi, babası tarafından yetiştirilmiş, Balat naibliği yaptığı sırada 1179/1765'te vefat etmiştir. Re'fet de Dîvân sahibidir.  Diğer oğlu Abdülhamit İrşadî Efendi (ö.1175/1761) de müderristir ve Erşed mahlasıyla şiirler yazmıştır.

Vâsık'ın kaynaklardan ve şiirlerinden Mevlevi olduğu anlaşılmaktadır. Kaynaklarda marifet ehli, hoş sohbet, olgun, asil, namuslu, akıllı bir kişi olduğu, “âlimâne” ve “belîgâne” şiirler yazdığı belirtilmektedir. Eldeki tek eseri Dîvân’ıdır.

Dîvân'ın iki nüshası vardır: İstanbul Üniversitesi Nadir Eserler Kütüphanesi, T 2890; Suudi Arabistan Kral Abdul Aziz Kütüphanesi, 1811/200. Son kısmı eksik olan Dîvân'da 197 şiir yer almaktadır. Şairin bizzat kaleme aldığı Dîvân, klasik anlayıştan farklı olarak şiirlerin şekillerine göre değil içeriklerine göre tertip edilmiştir. Dîvân yayımlanmıştır (Atik Gürbüz 2011)

Vâsık, ağırlıklı olarak ailesi ve dostlarından oluşan Dâ’î, Esad Efendi, Mirzâzâde Sâlim Efendi, Nazîrâ, Re’fet, Zeynî Efendi ve Ziyâ’î Bey gibi isimlerin yer aldığı bir edebî muhitin içinde yetişmiştir. Vâsık bu şairlere nazireler yazmış ve onlardan nazireler istemiştir. Özellikle Ziyâ’î, Zeynî ve Sâlim Efendi’yi beğenmiş, Esad Efendi’den etkilenmiş, Bâkî’nin şiirlerini nazireyi aşan bir biçimde taklit etmiştir. Vâsık, genel olarak Sebk-i Hindî’yi takip etmiştir.

Kaynakça

Akbayar, Nuri (hzl.) ve S. A. Kahraman (aktaran) (1996). Mehmed Süreyyâ  Sicill-i Osmânî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay. 4: 660.

Atik Gürbüz, İncinur (2011). Vâsık (İlâhîzâde Mehmed Emîn) – Dîvân. Ankara: Grafiker Yay.

İnce, Adnan (2005). Tezkîretü’ş-Şu’arâ – Sâlim Efendi. Ankara: AKM Yay.

İstanbul Kütüphaneleri Türkçe Yazma Divanlar Kataloğu (1967). İstanbul: MEB Yay. 3: 761.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nail  Tuhfe-i Na’ilî: Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Müstakimzâde Süleyman Saadettin Efendi (2000). Mecelletü’n-Nisâb. Ankara: KB Yay. 431.

Müstakimzâde Süleyman Saadettin Efendi (1928). Tuhfe-i Hattâtîn. İstanbul: Devlet Matbaası. 471.

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989). Fındıklılı İsmet Efendi  Tekmiletü’ş-Şakâ’ik Fi-Hakk-ı Ehli’l-Hakâ’ik. Hzl. Abdülkadir Özcan. İstanbul: Çağrı Yay.

Suyolcuzâde Mehmed Necib. Devhatü’l-Küttâb. Topkapı Sarayı Müzesi. nr.1294.

Şemseddîn Sâmî (1308). Kâmûsü’l-A’lâm. İstanbul. 6: 4651.

 

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: DR. ÖĞR. ÜYESİ İNCİNUR ATİK GÜRBÜZ
Yayın Tarihi: 20.05.2013

Eserlerinden Örnekler

Dîvân

Gazel

fe’ilâtün fe’ilâtün fe’ilâtün fe’ilün

Tercemân-ı dil-i sâhib-haberân oldu sükût

Hüccet-i nâtık-ı kâmil-hünerân oldu sükût

Hâmuşî lenger-i ârâm-ı dil-i merdândır

Kemer-i vahdet-i sîmîn-berân oldu sükût

Rahta-i âfet-i ma’mûre-i dildir güftâr

Mihr-i gencîne-i rûşen-güherân oldu sükût

Şâhid-i rûşenî-i dil nefes-i sûhtedir

Sürme-i dîde-i bâliğ-nazarân oldu sükût

Zevk-i güftâr-ı nasîb-i digerândır gerçi

Bâğ-ı der-beste-i hûnîn-cigerân oldu sükût

Kef-i deryâ-yı güher-hîz-i nazar-sûzdur lîk

Lenger-i keştî-i çeşm-i nigerân oldu sükût

Gerçi penbeyle olur âyîne pâk u bî-jeng

Saykal-ı sîne-i rûşen-güherân oldu sükût

Seyr-i dil bî-leb-i hâmuş niçe tutsun pergâr

Nokta-i merkez-i bî-pâ vü serân oldu sükût

Nakş-bendîyenin âyîni kemân-ı sahtdır

Çille-i merd ile remz-i digerân oldu sükût

Niçe bir kûşiş-i zîb-i suhan u hüsn-i kelâm

Vâsık âyîne-i kâmil-nazarân oldu sükût

Atik Gürbüz, İncinur (2011). Vâsık (İlâhîzâde Mehmed Emîn) – Dîvân. Ankara: Grafiker Yay. 142-143.


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
2SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847Doğum YeriGörüntüle
3Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
4H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
5SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847Doğum YılıGörüntüle
6Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
7H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
8SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847Ölüm YılıGörüntüle
9Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
10H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?MeslekGörüntüle
11SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847MeslekGörüntüle
12Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?MeslekGörüntüle
13H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16H. Hümeyra Şahind. ? - ö. ?Madde AdıGörüntüle
17SERMED, Mehmed Sermed, İstanbullud. 1794 - ö. 1847Madde AdıGörüntüle
18Fazıla Atabekd. 1915 - ö. ?Madde AdıGörüntüle