ZARÎF, Ârif Efendi

(d. 1738-39/1151 - ö. 1825-26/1241)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 18. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Ârif Hikmet Tezkiresi (Çınarcı 2007:80) ile Osmanlı Şeyhülislamları'nda (Altınsu: 173), Arabzâde Mehmed Ârif; Fatin Tezkiresi'nde (Sarıkaya 2007: 446), Mehmed Ârif olarak geçer. 1151/1738-39'da doğdu. Rumeli eşrafından, Selanik eyaletinin Drama kasabasındandır. Osmanlıların 129. şeyhülislamı olarak görev yaptı. Şiirlerinde Zarîf mahlasını kullandı. 1241/1825-26'da vefat etti. Ta'lik yazıda usta olup, şiirin hakikatlarına aşina ve şirin edalı bir şairdir. Ancak iki adet beytinden başka bir şiirine rastlanmamıştır. 

Kaynakça

Altınsu, Abdülkadir (1972). Osmanlı Şeyhülislamları. Ankara. 173-174.

Çınarcı, M. Nuri (2007). Şeyhülislam Ârif Hikmet Bey’in Tezkiretü’ş-Şu’ârâ’sı ve Transkripsiyonlu Metni. Yüksek Lisans Tezi. Gaziantep: Gaziantep Üniversitesi. 80.

Sarıkaya, Orhan (2007). Tezkirecilik Geleneği İçerisinde Fatin Tezkiresi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi. 446-447.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: DOÇ. DR. ÖZGE ÖZTEKİN
Yayın Tarihi: 05.05.2014

Eserlerinden Örnekler

Kıt’a

Hamd-i bî-hadd o kerem-fermâye

Beni fermân-ber eden bîgâye

Kıldı ez-cümle o Hallâk-ı kerîm

Beni âzâde-i ser-dest-i nesîm

Sarıkaya, Orhan (2007). Tezkirecilik Geleneği İçerisinde Fatin Tezkiresi. Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi. 446.