REMZANÎ, Hacı Sadık Oytun

(d. 1937 / ö. 22.06.1979)
âşık
(Âşık ve Tekke / 20. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Asıl adı Hacı Sadık Oytun olan âşık, Tokat'ın Zile’ye bağlı ilçesinde 1937’de dünyaya gelmiştir. Hacı Sadık'ın sazda ve sözdeki yeteneğini gören usta âşık Sefil Edna çırağına Remzanî mahlasını vermiştir. Remzanî, okula gitmeden okuma yazmayı kendi kendine öğrenmiş, ileriki yıllarda dışarıdan ilkokul diploması almıştır. Demircilik yapan babasının yanında 12-13 yaşlarında çırak olarak çalışırken dükkâna gelen ak sakallı yaşlı bir ihtiyar, Hacı Sadık’a bir dolu bade vermiş, bunu içen Hacı Sadık bayılmış, kendine geldiğinde doğaçlama şiirler söylemeye başlamış ve dükkandan ayrılıp kendini saza, söze, muhabbet meclislerine kaptırmıştır. Zile’nin Güblüce köyünde Vasıf Hoca’dan saz çalmayı ve saz yapımını öğrenmiş, daha sonra Yücepınar köyünde ünlü Âşık Kemterî’nin oğlu Âşık Sefil Edna’ya (Abuzer Doğanay’a) çıraklık etmiş ve Sefil Edna’dan büyük ölçüde etkilenmiştir. Asker dönüşü Zöhre adlı bir kızla evlenmiş ve üç çocuğu olmuştur. 1973’te işçi olarak gittiği Almanya’da 22 Haziran 1979’da geçirdiği trafik kazasında yaşamını yitiren Remzanî’nin mezarı Zile’dedir (Yardımcı 2004: 275).

Ali Kızan ve Namık Kemal Doğanay, 1987’de Remzanî'nin şiirlerini bir araya getirerek, Âşık Remzanî adlı bir kitap yayımlamışlardır. Usta çırak geleneği içinde yetişen, deyişlerini kendine özgü üslubuyla söyleyen ve yaşadığı yörenin özelliklerini yansıtan bir halk âşığıdır. Şiirlerinin temelinde Tanrı sevgisi, inanç ve Bektaşilik düşüncesi hâkimdir. Tasavvufi şiirlerinde bir ustaya, bir mürşide bağlanmanın gereğini işlemiş, bu tür şiirlerinde: "Şeriat abdesti farz oldu bize/ Tarikat evine girmek görünür/Marifet postuna çöktüm oturdum/Hakikat namazın kılmak görünür" biçiminde Bektaşilikte dört kapı denilen şeriat, tarikat, marifet ve hakikat konularını ele almıştır. Remzanî’de vahdet-i vücud (varlığın birliği) inancının edebî kişiliğinde etkin olduğu, bu yüzden Tanrı’ya ve insana büyük önem verdiği görülür. Şiirlerinde insan ve Tanrı sevgisi ağır basar. Ulaşmak istediği sevgili Tanrı, Hz. Muhammed ve Hz. Ali’dir. Onlara ulaşmak için de nefs denilen engeli aşmanın gereğini vurgular. Hacı Bektaş Veli’ye yürekten bağlıdır. Şiirleri arasında özlem, ayrılık, keder, sitem, kavuşma vb. konular da ustaca işlenmiştir.

Kaynakça

Kızan, Ali, N. K.Doğanay (hzl.) (1987). Âşık Remzanî Yaşamı, Sanatı, Şiirleri ve Özdeyişleri. İstanbul: Hünkâr Yay.

Yardımcı, Mehmet (2004). 16. Yüzyıldan Günümüze İz Bırakan Zileli Şairler. Tokat: Zile Belediyesi Kültür Yay.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: DR. ÖĞR. ÜYESİ MEHMET YARDIMCI
Yayın Tarihi: 10.10.2018

Eser AdıYayın eviBasım yılıEser türü
Âşık RemzânîHünkâr / İstanbul1987İnceleme

İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1Aysel Alpsald. 1934 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
2KÂNÎ, Ebû Bekird. 1712 - ö. 1791Doğum YeriGörüntüle
3İBRAHİM, Zilelid. ? - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
4DERYANÎ, Nuri Kılıçd. 1937 - ö. 21.06.1997Doğum YılıGörüntüle
5SEFİL AHMET, Ahmet Bakid. 1937 - ö. 09 Ocak 1996Doğum YılıGörüntüle
6Meriçelli, Anıld. 23 Haziran 1937 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
7DERYANÎ, Nuri Kılıçd. 1937 - ö. 21.06.1997Ölüm YılıGörüntüle
8SEFİL AHMET, Ahmet Bakid. 1937 - ö. 09 Ocak 1996Ölüm YılıGörüntüle
9Meriçelli, Anıld. 23 Haziran 1937 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
10DERYANÎ, Nuri Kılıçd. 1937 - ö. 21.06.1997MeslekGörüntüle
11SEFİL AHMET, Ahmet Bakid. 1937 - ö. 09 Ocak 1996MeslekGörüntüle
12Meriçelli, Anıld. 23 Haziran 1937 - ö. ?MeslekGörüntüle
13DERYANÎ, Nuri Kılıçd. 1937 - ö. 21.06.1997Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14SEFİL AHMET, Ahmet Bakid. 1937 - ö. 09 Ocak 1996Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15Meriçelli, Anıld. 23 Haziran 1937 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16DERYANÎ, Nuri Kılıçd. 1937 - ö. 21.06.1997Madde AdıGörüntüle
17SEFİL AHMET, Ahmet Bakid. 1937 - ö. 09 Ocak 1996Madde AdıGörüntüle
18Meriçelli, Anıld. 23 Haziran 1937 - ö. ?Madde AdıGörüntüle