SEYFÎ

(d. ?/? - ö. ?/?)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / Başlangıç-15. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Sinopludur. Eğitimini tamamladıktan sonra ilim yoluna girdi. II. Bâyezîd Amasya’da şehzade iken onun en yakınlarından idi. Hâmisinin padişahlığı devrinde Rumeli’ndeki birçok ilde kadılık görevinde bulundu. Sofya kadısı iken öldü. Fâizî, tarih belirtmeksizin Bâyezîd devrinde öldüğünü bildirmektedir. Sofya’da kendi yaptırdığı mescidin haziresinde medfundur. Sofya’da bu mescidden başka hayırları da vardır. Âşık Çelebi, İstanbul’da yaşayan Nûh adlı bir oğlu olduğunu bildirmektedir. Hakkında bilgi veren tezkirelerde şiiri üzerine çok fazla değerlendirme bulunmamaktadır. Âşık Çelebi, II. Bâyezîd’in Seyfî’nin şiirlerini çok beğendiğini, “Seyfî’nün yine beyti var mı?” diye merakla onun şiirlerini beklediğini belirtmek ve şairin nüktedanlığına örnek olarak da kimi beyitlerini aktarmak suretiyle anlatmaktadır (Meredith-Owens 1971: 164a). Seyfî’nin Eğridirli Hacı Kemâl’in Câmi’u’n-Nezâ’irinde, Pervâne Bey Mecmûası’nda ve Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde bazı şiirleri bulunmaktadır.

Kaynakça

Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi. Nr. 5782. vr. 252a, 348b, 441b.

Kaf-zâde Fâizî. Zübdetü’l-Eş’âr. Milli Kütüphane. Yz. A. 679. vr. 59b.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 21.07.2013].

Köksal, M. Fatih (2007). “Seyfî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 7. Ankara: AKM. Yay. 583.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)  (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî . C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1989). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. C. 1. Ankara: TTK Yay.

Meredith-Owens, G. M. (hzl.) (1971). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (Meşâ’irü’ş-Şu’arâ or Tezkire of Âşık Çelebi). London: Brydone Printers Ltd. vr. 164a.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi. Bağdat. Nr. 406. vr. 31b.

Şemseddîn Sâmî (1311). Kâmûsu’l-A’lâm. C. 4. İstanbul.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1990). C. 7. “Seyfî”. İstanbul: Dergâh Yay. 553.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. MEHMET FATİH KÖKSAL
Yayın Tarihi: 20.09.2013
Güncelleme Tarihi: 04.11.2020

Eserlerinden Örnekler

Gazel

Kaşlarun virür emân tugra-yı şâhîler gibi

Saçlarun niçün kemend atar sipâhîler gibi

 

Leblerün vasfın işidüp gonçe dürdi defterin

Lâle tâcın yile virdi kaçdı şâhîler gibi

 

Eşküm içinde tuş oldum zülfünün kullâbına

Aga düşdüm gûyiyâ deryâda mâhîler gibi

 

Gül gibi bulmak dilersen reng ü bû ile şeref

Hırka-pûş ol bih sıfat merd-i ilâhîler gibi

 

Leblerinden bûseler arz itdi sâkî germ olup

Şeyh perhîz itdi Seyfî imdi kâhîler gibi

(Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 21.07.2013]. 2721).


İlişkili Maddeler

Sn.Madde AdıD.Tarihi / Ö.TarihiBenzerlikİncele
1Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
2ŞERÎFÎd. ? - ö. ?Doğum YeriGörüntüle
3TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726Doğum YeriGörüntüle
4Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
5ŞERÎFÎd. ? - ö. ?Doğum YılıGörüntüle
6TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726Doğum YılıGörüntüle
7Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
8ŞERÎFÎd. ? - ö. ?Ölüm YılıGörüntüle
9TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726Ölüm YılıGörüntüle
10Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?MeslekGörüntüle
11ŞERÎFÎd. ? - ö. ?MeslekGörüntüle
12TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726MeslekGörüntüle
13Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
14ŞERÎFÎd. ? - ö. ?Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
15TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726Alan/Yüzyıl/SahaGörüntüle
16Bünyamin Karad. 07 Şubat 1960 - ö. ?Madde AdıGörüntüle
17ŞERÎFÎd. ? - ö. ?Madde AdıGörüntüle
18TURÂBÎ, Emir Efendi-zâde, Derviş Ömerd. ? - ö. 1726Madde AdıGörüntüle