TÂHİR, Mehmed Tâhir Efendi

(d. ?/? - ö. 1846/1263)
divan şairi
(Divan/Yazılı Edebiyat / 19. Yüzyıl / Anadolu-Osmanlı-Türkiye)

Asıl adı Mehmed Tâhir Efendi'dir. Meclis-i Vâlâ evrak müdürü Hüseyin Efendi'nin oğlu olduğundan Hüseyin Efendi-zâde sanıyla tanındı. Bir süre öğrenim gördü. Mektûbî-i Vekâlet-penâhî Odasında memurluğa başladı. 1263/1846 senesinde rütbe-i sâlise ile Âmedî Odası hülefası sınıfına dâhil oldu. Ölüm tarihi bilinmemekle beraber son görevine getrildiği 1263/1846 yılından sonraki bir tarihte vefat etmiş olmalıdır.

Fatîn'e göre fenn-i inşâda mahareti ve şiir ile oldukça ülfeti vardır (1271: 251). Şiirine örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Kaynakça

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Madde Yazım Bilgileri

Yazar: PROF. DR. MEHMET ARSLAN
Yayın Tarihi: 30.06.2014

Eserlerinden Örnekler

Gazel

Kişver-i hüsne gelüp zabt-ı dehân eyledi hat

Orada kendüye ta'yîn-i mekân eyledi hat

İtdi nûr âyetini rûy-ı perîden mestûr

Küfrini baht-ı siyeh gibi ayân eyledi hat

Yetişürken nice rûşen dile zülf-i cânân

Kara sevdâ ile Mecnûn-ı zamân eyledi hat

İtmesün gayri cefâ âşıka ol âfet-i cân

Yüzine azli içün çünki nişân eyledi hat

Ba'dezîn görmeyecek gün gözümüz ey Tâhir

Ebr-âsâ ruh-ı dildârı nihân eyledi hat

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 251.