Madde Detay

Asıl adı Abdülvehhab olan 16. yy. ın tanınmış şairlerinden Abdî Bursalıdır. “İslî Abdî” lakabıyla şöhret kazanmıştır. Âşık Çelebi ayrıca Sarık lakabıyla tanındığını da belirtir. İlim tahsiline başlayan Abdî, Kâdirî Efendi’den mülâzım olmuş, sonra Bursa’da Hamza Bey medresesine müderris olmuştur. Kâdirî Efendi’nin desteğiyle Ebussuud Efendi’nin İstanbul kadılığı döneminde niyâbet hizmetine getirilmiştir. Daha sonra yetmiş akçe ile Menemen kadısı olmuştur. Abdî Efendi, Bursa Evkâf-ı Salâtîn muhâsebesini teftiş ettiği bir sırada vefat etmiştir( 943 / 1536).

Abdî’nin Divan’ı yoktur. Ancak tezkirelerde şairin şiirleriyle ilgili olarak övgü içeren ifadeler vardır. Abdî bazı şiirlerini mahlassız yazdığı için şiirleri bazı şairlerin şiirleriyle karıştırılmıştır. Örneğin aşağıdaki gazeli İbn-i Kemâl’in şiirleriyle karıştırılmıştır.

Maraz-ı ışkı gör şifâ yerine

Ala gör derdini devâ yerine

Bana sevdâ-yı zülfün âhir-i kâr

Kara çul giydürür kabâ yerine

Yüzüme bakmadan geçüp gitme

Sög begüm bârî merhabâ yerine

Müft mesken sanur cihânı kişi

Nakd-ı ömrin virür kirâ yerine

Sadettin Nüzhet Ergün, Türk Şairlerinde, beş şiirini yayımlamıştır.

Abdî Çelebi’nin önemli özelliklerinden biri onun güzellere olan düşkünlüğüdür. Bu konuda tezkirelerde onunla ilgili bazı hikâyeler anlatılmaktadır. Bunlardan biri ölümünün Lâmii ile aralarında Tatar Memi adındaki bir güzelle ilgili olarak cereyan eden bir hadisenin neticesinde hicivleşme ve bunun sonundaki bedduadan dolayı olduğuna dairdir.

Atlansoy, Kadir (1998) Bursa Şairleri, Bursa Vefeyatnamelerindeki Şairlerin Biyografisi. Bursa: ASA Yay. 

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latifî Tezkiretü'ş-Şuara ve Tabsıratü'n-Nüzemâ. Ankara: AKM Yay. 

Ergun, S. Nüzhet (1945). Türk Şairleri. C. I. 

İsen, Mustafa (1994). Gelibolulu Âlî, Künhü’l-Ahbar’ın Tezkire Kısmı.  Ankara: AKM Yay. 

Kayabaşı, Bekir (1996). Kafzade Faizî'nin Zübdetü’l-Eşârı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 

Kılıç, Filiz (1994). Âşık Çelebi Meşâirü'ş-Şuara, İnceleme-Tenkitli Metin.  Doktora Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2000). Bursalı MehmetTahir,  Osmanlı Müellifleri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C.II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Riyâzî. Riyazü'ş-Şuarâ. Milli Kütüphane 06 Mil Yz A 8807. 81a.

Sungurhan, Aysun (hzl.). Kınalızâde Hasan Çelebi-Tezkiretü’ş-Şuarâ. ekitap.kulturturizm.gov.tr. 

(http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10739,tsmetinbpdf.pdf?0)

Sungurhan Eyduran, Aysun(hzl.) Beyanî-Tezkiretü’ş-Şuarâ. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-215418/h/metin.pdf

 Yaş döküp âh eyleyüp ol mâhı cüst ü cûdayın

 Hidmetüm eksük degül gâh oddayın geh sudayın

Ol perî aşkında bir mahrem bulunmadı bana

 Kendü kendümle delüler gibi güft ü gûdayın

Aslı vardur bana dirlerse neheng-i Nîl-i aşk

Kim batup gözüm yaşına gice gündüz sudayın

Âlemin gördüm ziyâna degmez imiş assısı

Çekdüm el sûd u ziyandan fâriğ u âsûdeyin

(Ergun, Sadeddin Nüzhet (1945). Türk Şairleri. C. I. 179.)