Madde Detay

Hasta-i nâtıkaya rûh-fezâdır hâmem

Eylese da'vâ-yı Lokmânî be-câdur hâmem

Nice bin mürde mezâmîn-i nev-ihyâ eyler

Zât-ı Îsâ gibi i'câz-nümâdur hâmem

Reşha-i feyzine erbâb-ı fesâhat teşne

Ayn-ı sîrâbî-i âbını tab-ı şuarâdur hâmem

Cereyân itmededir âb-ı zülâl-ı ma'nâ

Gûyiyâ çeşme-i ilhâm-ı Hudâ'dur hâmem

Ser-i şâhen-şeh-i endîşeye konsa yeri var

Cevher-i tac-ı kemâl üzre ziyâdur hâmem

Bî-muhâbâ reh-i nâ-refteye gitsem de ne var

Nev zemînlerde aceb râh-güşâdur hâmem

Düşmene hazret-i Mûsâ gibi ğalib olurum

Kahr-ı hasm eylemege elde asâdur hâmem

Ney şeker mi acaba Mısr-ı maânîde Reşîd

Böyle şîrîn suhan-ı tutî-edâdur hâmem

Lezzet-i nutkı virür kand-ı mükerrer taâmın

Bak halâvet-dih-i tab-ı bülegâdur hâmem

Âkifâ afv u hatâ-pûşına magrûr olarak

Böyle taştîr ile pür-cürm u hatâdur hâmem

(Fatîn Dâvud (1271). Tezkire-i Hâtimetü’l-Eş'âr. İstanbul. 273.)