Madde Detay

Şairnamelerde bile kendisiyle ilgili herhangi bir bilgiye rastlanmayan âşığın Bağdatlı olduğu veya Bağdat’ta uzun süre kaldığı için Bağdadî mahlasını aldığı düşünülür. On sekizinci yüzyıl aşıklarından Bağdadî hakkındaki bilgilere eldeki şiirlerinden hareketle ulaşılabilmektedir. Şiirlerinden elde edilen ipuçlarına göre İstanbul’a giderek Topkapı Sarayı’nı ve Üçüncü Selim’i (1761-1808) gördüğü anlaşılmaktadır. Ayrıca bu durum âşığın on sekizinci yüzyılın ikinci yarısında yaşayan saz şairlerinden biri olduğunu da gösterir.

Hakkında fazla bilgiye ulaşılamayan âşığın şiirlerine Fuad Köprülü'nün Saz Şarileri adlı eserinden ve Saim Sakaoğlu'nun Türk Dili dergisinin 1989 yılında çıkan Türk Şiiri Özel Sayısı III (Halk Şiiri) için hazırladığı "Türk Saz Şiiri" bölümünden ulaşılabilir. Şiirlerinde kullandığı kelimeler ve üslubu âşığın Arapça-Farsça bildiğine ve dolayısıyla divan edebiyatına uzak olmadığına işaret eder.

Köprülü, M. Fuad (2004). Saz Şairleri. Ankara: Akçağ Yay.

Sakaoğlu, Saim (1989). “Türk Saz Şiiri”, Türk Dili/Türk Şiiri Özel Sayısı III (Halk Şiiri), 445-450: 105-250.

Koşma

Şükür, ben cennetin gördüm mislini

Melekler yurd tutmuş, sordum aslını

Bülbüller çağrışup eder faslını

Açılmış gonca gülü var Hazne’nin

Gayret kemerini beline takmış

Mermer üzerine cevahir kakmış

Serine müzeyyen çelenkler sokmuş

Göz kamaştırır teli var Hazne’nin

Direkler Arası’nda perd(e) açılır

Çeşmesinden Âb-ı Zemzem içilir

Behey dostlar, bundan nice geçilir

Can feda kılmam, yolu var Hazne’nin

Çeşme odası da elvan nakışlı

Üftâdesin ateşlere yakışlı

Âşıkına kıya kıya bakışlı

Arslanlar bekler beli var Hazne’nin

Her bir köşesinin gördüm resmini

Bağdadî de üryân etti cismini

Ben Cennet-ül Ma’vâ dedim ismini

Arapî söyler dili var Hazne'nin

Köprülü, M. Fuad (2004). Saz Şairleri. Ankara: Akçağ Yay. 432.