Madde Detay

Beliğ, Güreşci-zâde/Kirişci-zâde Hâfız Abdullah Efendi olarak tanındı. Adının önüne gelen sıfatı kimi kaynaklar Güreşci-zâde; kimi kaynaklar ise Kirişci-zâde olarak okumaktadır. Mehmed Efendi adlı bir zatın oğludur. İstanbul'da doğdu. Eğitim gördükten sonra zamanın âlimlerinin birinden mülazım oldu. Mısır kadılığında bulundu. Cemaziyelahir 1128/ Mayıs-Haziran 1716 tarihinde vefat etti. Silivrikapısı haricinde medfundur.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.)(2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.103.

Mehmed Süreyya (1308-15/ 1890-97). Sicill-i Osmânî. C.2. İstanbul: Matbaa-i Âmire. 25.

Müstakim-zade Süleyman Sadeddin (2000). Mecelletü’n-Nisâb fi’n-Nisbi ve’l-Künâ ve’l-Elkâb. (Tıpkı Basım). Ankara: KB Yay.147.

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989).  Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri, Vakâyiü’l-Fuzalâ. C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 461.

Zülfün göricek cânâ tûl-i emele düşdüm

Geçdükçe o vâdîden semt-i kesele düşdüm

Aglardı iki gözüm hâr-ı gam-ı hasretde

Gül yüzünü sultânum gördükde güle düşdüm

Dil verdigi sana agyâra tuyurmuşlar

Esrâr-ı dilüm hayfâ fâş oldı dile düşdüm

Efsürde-dimâg iken bezminde o sâkînin

Öpdüm elin ayagın çekdüm açıla düşdüm

(Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri, Vakâyiü’l-Fuzalâ.  C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 461.)