Madde Detay

Asıl adı Yıldırım Coşkun olan âşık, Erzurum’un Oltu ilçesinde 1 Ocak 1960 tarihinde doğmuştur. Doğuştan görme engelli olan Burhanî, saz çalma yeteneği ve irticalî söyleyişleriyle dikkat çeker. Doğrudan bir ustası yoktur, ancak Mevlüt İhsanî ve Yaşar Reyhanî’nin etkisi altında kalmıştır. Şiirlerinde Burhanî mahlasını kullanır. Bu mahlası ona İbrahim Topal (Dermanî) vermiştir. Âşıklığa geçimini sağlayabilmek için başlar (Özarslan 1997). Meslek veya sanat olsun âşıklığın doğuştan gelen bir yetenek ol­duğu inancındadır. İlk badeli âşıkların Yunus Emre ve Sümmanî olduğunu düşünmekte, halka hitap etmesinden dolayı da kendi­sini "halk ozanı" olarak isimlenlendirmektedir. Âşıklığını Erzurum ve yakın çevresinde icra eder. Burhanî ülke genelinde yeteri kadar tanınma şansını yakalayamamıştır. Bunun sebeplerinden en önemlisi âşığın görme engelli olması dolayısıyla yurt içi şenlik vb. etkinliklere çok fazla katılamayışıdır. Bununla beraber Burhanî, Erzurum çevresinde yaptığı icralarla halkın beğenisini kazanmış ve il ölçeğinde tanınmıştır (Özarslan 2001: 408). Erzurum'da yaşamakta ve sanatını icra etmektedir.

Ağırlıklı olarak dünyevi konuları işleyen âşığın eserlerinde zaman zaman tasavvuf çeşnisi ve dinî motifler de yer alır. Gelenek vadisinde divani, koşma, semai biçimlerinde ve güzelleme, öğütleme, taşlama koçaklama ve destan türlerinde şiirler söylemektedir. İrticalen söylediği şiirlerini yakınlarına yazdırarak veya kendi sesinden kayıt cihazıyla kayıt altına alan âşığın şiirlerinde sade ve akıcı bir dil görülür.

Böyle Bağlar, Seyfet Çavuş. Ülker Sultan, Emrah ile Selvi, Kerem ile Aslı, Ali İzzet, Necip İle Telli olmak üzere altı tane halk hikâyesi bilmektedir. Bu hi­kâyeleri İhsanî ve Reyhanî’nin kendilerinden ve kasetlerinden dinleyerek öğrenmiştir.