Madde Detay

Şairden ismi sadece Garîbî Tezkiresi’nde söz edilmektedir. Eserdeki biyografinin başında Ca’ferî Meddâh yazılmışsa da bu, Ca’fer-i Meddâh da olabilir. Tezkire’de verilen sınırlı bilgiye göre Edhemî dervişlerinden olan Ca’ferî Meddâh Sivaslıdır. Orada bir tekkesi vardır. Çocukları tekkeye gelip gidene hizmet etmektedir. Garîbî Tezkiresi’nin on altıncı yüzyıl başlarında yazıldığı dikkate alınırsa şair, aynı dönemde veya daha öncesinde yaşamış olmalıdır. Derviş gibi, namurat şiveli (beklentisiz, isteğine ulaşmamış tavırlı) bir kişidir. Garîbî, şairin Dîvân’ının olduğunu ve Kitâb-ı Menâkıb-ı Divâzdeh İmâm adlı bir eser tanzim ettiğini yazmıştır (Babacan 2010: 78). Bu kitap muhtemelen mesnevî nazım şekliyledir. 

Babacan, İsrafil (hzl.) (2010). Tezkire-i Mecâlis-i Şu’arâ-yı Rum - Garîbî Tezkiresi. Ankara: Vizyon Yay. 

Kasidesinden

Biz şâh elinden içmişüz vahdet meyi peymânesin

Ahde vefâdur işümüz sınmaz bizüm peymânemüz

Şâh’un cemâli Ka’besin vâcib durur kılmak tavâf

Mü’minlerüz Şâh’dur bizüm Hannân’umuz Mennân’umuz 

(Babacan, İsrafil (hzl.) (2010). Tezkire-i Mecâlis-i Şu’arâ-yı Rum - Garîbî Tezkiresi. Ankara: Vizyon Yay. 78.)

Gazelinden

Gönlümüz şol bir nigâr-ı dil-rübâ fikrindedür

Ol cemâli kıble-i hâcet-revâ fikrindedür

Yâr zülfinden haber sormak içün tâ subha dek

Uyhu görmez gözlerüm bâd-ı sabâ fikrindedür 

(Babacan, İsrafil (hzl.) (2010). Tezkire-i Mecâlis-i Şu’arâ-yı Rum - Garîbî Tezkiresi. Ankara: Vizyon Yay. 78.)