Madde Detay

İstanbul'da doğdu. Asıl adı Ahmed Câmî Efendi'dir. Câmî, şiirlerinde kullandığı mahlasıdır. Mahlasını camcı esnafından olduğu için almıştır. Ayasofya Câmisi yakınında bulunan ve pederinden intikal eden camcı dükkanında camcılık sanatıyla iştigal etmekte idi. Bu arada ulûm-ı Arabiyye ve fünûn-ı Fârisiyye'yi de tahsil etmişti. Bir müddet Mekteb-i Harbiye'de bulunan öğrencilere belli bir seviyede Arapça ve Farsça hocalığı yaptıktan sonra 1255/1839 senesinin ortalarında Bâb-ı Seraskerî'de bulunan Basmahâne-i Âmire'de musahhihlik görevinde bulundu. Basmahâne bir aralık lağvedilince tekrar dükkanına dönmüş ve attarlık ticaretiyle meşgul olmuştur. Bu işlerini yürütürken felç geçirmiş ve 1270/1853 yılında İstanbul'da vefat etmiştir.

Fatîn'e göre Câmî, her ne kadar şiir ile şöhret kazanamamış ise de bazı kitaplarda ve divanlarda çok sayıda tarih manzumesi bulunmaktadır (1271: 45). Şiirine bir örnek Fatîn Tezkiresi'ndedir.

Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul.

Mehmed Süreyya (1311). Sicill-i Osmânî. C. II. İstanbul.

Gazel

Çerb ü şîrîn olma halka lokma-veş yerler seni

Telh-güftâr olma zîrâ akreb eylerler seni

Cinsine sır söyleme cins-i hased anlardadır

Câhdan çâha atarlar ol birâderler seni

Hâl-i hûbâna bakup hâlin diger-gûn eyleme

İbtidâ sayd itmek içün hayli yemlerler seni

Var ise nakd-i hüner izhâra kalkışma sakın

Âkıbet tezyîf iderler sifle-perverler seni

Bûm-veş künc-i ferâgat tutmaga bu mı sebeb

Bülbül-âsâ Câmiyâ ehl-i sühan dirler seni

(Fatîn Dâvud (1271). Hâtimetü'l‑Eş‘âr. İstanbul. 44.)