Madde Detay

Hayatı hakkındaki bilgilerimizin yok denecek kadar az olduğu Du’âyî, Bursalıdır. Fâtih Sultân Mehmed devri şairlerinden olan şair, babası gibi mu’arrif ve duâhân idi. Hem kendi mesleği hem de baba mesleği olduğu için bu mahlası aldı. Fâtih devrinde vefat etti. Latîfî, Du’âyî’nin Cem Sa’dîsi’nin "Nûniyye Mu’aşşeri"ne bir naziresinin bulunduğunu, Sehî Bey ve Kınalı-zâde ise güzel şiirler yazdığını kaydetmektedir. Sehî Bey’in, açık zihinli, sanat kabiliyeti olan bir şair olarak nitelediği Du’âyî’nin, Câmi’u’n- Nezâ’ir’de 2, Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde 2, Pervâne Bey Mecmû’ası’nda 1 gazeli vardır. Mecma’u’n-Nezâ’ir’deki bir zemin şiirine Necâtî Bey, İshâk Çelebi, Helâkî ve Rahîkî gibi devrin önde gelen şairleri nazireler yazmıştır.

Eğridirli Hâcı Kemâl. Câmi’u’n-Nezâ’ir. Bayezıd Kütüphanesi. No. 5782. vr. 74b, 309a.

Ergun, Sadettin Nüzhet (1936). Türk Şairleri. C. 3. 

Köksal, M. Fatih (2002). “Du’âyî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 3. Ankara: AKM Yay. 152.

Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 20.08.2013].

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Tuhfe-i Nâilî - Divân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1989). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. C. 1. Ankara: TTK Yay.

Latîfî (1314). Tezkire-i Latîfî. İstanbul.

Mehmed Süreyyâ (1311). Sicill-i Osmânî. C. 2. İstanbul.

Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi. Bağdat. No. 406. vr. 225b.

Sehî (1325). Tezkire-i Sehî. İstanbul.

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. C. 3. İstanbul.

Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi (1977). C. 2. “Duâyî”. İstanbul: Dergâh Yay. 382.

Gazel

La’l-i lebüne kim diye mercâna ber-â-ber

Bu nükte gelür ehl-i dile kana ber-â-ber

Derd-i hatun ile ölenün kabri gubârı

Kıymetde olur kuhl-ı Sıfâhân’a ber-â-ber

Ey dûst diler ki_ola ber-â-ber bize düşmen

Gelsün görelüm merd ise meydâna ber-â-ber

Kılur nazar âyînede peşmîne acebdür

Zâhirde perî oldugı insâna ber-â-ber

Şol dem ki Du’âyî dem ura subh-ı ruhundan

Mihrünle geçer bir demi bin câna ber-â-ber

(Köksal, M. Fatih (hzl.) (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf [erişim tarihi: 20.08.2013]. 931.)