Madde Detay

Asıl adı İsmail Hakkı Eroğlu olan âşık, Osmaniye ilinin Bahçe köyünde 1918 yılında dünyaya gelmiştir. Annesini küçük yaşlarda kaybetmiştir. Babası köyün ağasıdır. Eroğlu'nun ailesi Bahçe Köyünde Ebeş Ağagil olarak tanınmaktadır. İlkokulu Osmaniye ve Osmaniye'nin Kırmıtlı kasabasında okumuştur (Arı 2009: 255). İlkokuldan sonra eğitimine devam etmemiştir. 1937 yılında Gülizar Hanım ile evlenmiş ve altı çocuğu olmuştur. Babasının köyün ağası olması sebebiyle, köyde bulunan arazilerin ekimini ve hasatının takibini yapmıştır. Âşıklığa genç yaşlarda başlamıştır. Yöresinde söz söylemedeki ustalığı ile tanınmıştır.

Âşık Fakir Kul, âşık lığa, gördüğü bir rüya ile başladığını söylemektedir. Âşık, araştırmacı Bülent Arı'ya bu rüyasında iki defa "ver" nidasıyla sarı bir şerbet içtiğini ve uyandıktan sonra destan söyleme yeteneği kazandığını anlatmıştır (Arı 2009: 255). Badeli âşıktır fakat saz çalamamaktadır. Eroğlu, Fakir Kul mahlasını kendisi seçmiştir. Ancak usta-çırak ilişkisi içerisinde yetişmemiştir (Arı 2009: 258).

İsmail Hakkı Eroğlu, şiirlerini genellikle 11'li ve 8'li hece ölçüsü ile söylemiştir. Eserlerinde genellikle koşma ve güzelleme biçimini kullanmıştır. Âşık Fakir Kul, şiirlerinde yarım ve tam kafiyeyi sıklıkla kullanmıştır. Şiirlerini aşk, nasihat, sevgiliyle atışma, sevgiliye özlem ve ilahi aşk gibi temalar üzerine söylemiştir. Aynı zamanda ölen kişinin ardından ağlamak-yas tutmak üzerine söylediği şiirleri de oldukça fazladır. Fakir Kul'un şiirlerinde atasözleri, deyimler ve Çukurova'ya özgü halk deyişlerini görmek mümkündür. Eserlerinde yalın bir dil, akıcı bir üslup kullanan âşık, nasihat ve hitap yoluyla anlatım şekline yönelik birçok eser söylemiştir.