Madde Detay

Asıl adı Hasan Özdemir olan âşık, 1946'da Sivas'ın Ulaş ilçesine bağlı Acıyurt köyünde dünyaya gelmiştir. Babası, yörede ün salmış meşhur bir pehlivan olan Nurettin Bey, annesi Gülistan Hanım'dır. Babasının sırtını hiçbir pehlivan yere getirememiştir. Ne var ki 1952'de Nurettin Bey öldürülünce Hasan, altı yaşında yetim kalır. İlkokulu köyünde okuyan âşık, sonrasında maddi imkânsızlıklar sebebiyle öğrenimine devam edemese de okulu dışarıdan okuyarak ortaokul ve lise diplomasını alır. Güldeste Hanım ile nişanlanır ancak o da vurularak öldürülür. Bu bağlamda hayatı derin acılarla ve dramatik olaylarla doludur. 1996'da Sivas Sağlık Müdürlüğünde çalışmaktayken emekli olur. Hasan Özdemir, hâlen Sivas'ta ikamet etmektedir (Kaya 1999: 64; Yıldız 2003: 532; Kaya 2009: 111).

Halk şiirine ve âşıklığa yönelmesinde doğup büyüdüğü coğrafyanın etkili olduğu Hasan Özdemir, ilk şiirini nişanlısı Güldeste'nin vurularak öldürülmesi üzerine söyler. Bu şiir, bir ağıttır. Şiirlerinde bazen adını bazen de adını ve soyadını mahlas olarak kullanır. Herhangi bir ustası veya çırağı yoktur. Mahlasını da kendi tercih etmiştir. Geleneğin pek çok unsuruna da haiz değildir. Bu bağlamda onun, klasik âşıklık geleneğinin biraz uzağında olduğu söylenebilir. Gençliğinde Karacaoğlan'ın şiirlerini ve Sürmeli Bey Hikâyesini sık sık okumuştur. Bu açıdan bakıldığında Karacaoğlan'ın en çok etkilendiği isim olduğu söylenebilir. Şiirlerinin konu kadrosu daha çok acı ve dert üzerinde yoğunlaşır. Mizahi durumlar için söylediği şiirleri de mevcuttur. Yaklaşık elli şiiri bulunur. Şiirlerinde nazım birimi olarak dörtlüğü tercih eden Özdemir, hecenin en çok 11'li kalıbını kullanır. Koşma ise en sık başvurduğu nazım şeklidir (Kaya 1999: 64; Yıldız 2003: 532; Kaya 2009: 111).