Madde Detay

Âşık, 1908 yılında Sivas’ın Divriği ilçesinin Dişbudak köyünde dünyaya geldi. Asıl adı Hüseyin Karababa olmakla birlikte çevresinde Girgey Hüseyin olarak tanınmıştır. Babasının adı Hasan, annesininki İnci’dir. Ailesine Pengögiller denilmektedir. Hüseyin Karababa üç yaşındayken babasını kaybetmiştir. Annesi bu kayıp üzerine ikinci evliliğini yapınca başka bir köye gitmiş ve burada vefat etmiştir. Annesinden sonra Hüseyin Karababa’nın dayısı Kurtuluş Savaşına gönüllü olarak katılmış ve bu savaşta şehit olmuştur. Âşık Hüseyin’i bütün bu kayıplar üzerine amcası Ali büyütmüştür. Hüseyin, on sekiz yaşında Mamoağa köyünden Hüseyin Kâhya’nın Tamam adlı kızıyla evlendi. Herhangi bir tahsil görmeyen Hüseyin Karababa arıcılıkla uğraşmıştır. Büyük oğlu Hasan’ın Kore’deki askerliği Hüseyin Karababa ve eşi Tamam Hanım için zorlu bir süreç olmuştur. Oğlunun ölüm haberine dair söylentiler, Tamam Hanım’ın vefatına sebep olmuştur. Saf ve korkak bir kişiliği olduğu, bu konuda anlatılan pek çok hikayeye konu olmuştur. Hüseyin Karababa, 5 Mart 1953 günü Dışbudak köyünde vefat etmiştir (Kaya 2009: 231).

Hüseyin Karababa saz çalmaya küçük yaşta, anne ve babasının kaybı üzerine dayısının teselli için aldığı sazla başlamıştır. Kısa sürede saz çalmada ustalaşan âşık, önceleri ustaların deyişlerini icra ederken, zamanla kendi şiirlerini söylemeye başlamıştır. Şiirlerinde mahlas olarak adını kullanmışsa da bazı şiirlerinde mahlas yoktur. Kaynaklarda Hüseyin Karababa’nın sesinin çok güzel olduğu, hatta o türkü söylerken insanların kendinden geçtiği belirtilmektedir. Çeşitli olaylar ve dini inancı üzerine şiirler söyleyen âşık, şiirlerini bir deftere kaydetmiştir. Ancak defteri saklaması için emanet ettiği bir köy öğretmeni defteri kaybetmiştir. Bugün, on beş kadar şiiri tespit edilmiştir (Kaya 2009: 231).