Madde Detay

Hüseyin Çelebi Bağdat’ta doğdu. Asıl adı Emir Hüseyin Havanî’dir. Ailesi Bağdat’ın ileri gelenlerindendir. Gülşen-i Şu‘arâ müellifi tezkireci Ahdî’nin amcasıdır. Dervişlik yolunu tercih edip diyar diyar gezen biriydi. 1577 tarihinde Kerbela’da öldü. Farsça ve Türkçe şiirleri vardır.

İpekten, Haluk, M. İsen, R. Toparlı, N. Okçu, T. Karabey (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KB Yay.
Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî. Ankara: Bizim Büro Yay.
Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: AKM Yay.
 

Kâkül-i müşkin be-ser an sîm-ten mî pervered
In belâ râ ez berâ-yı cân-ı men mî pervered
(O gümüş tenli başında mis kokulu kâkül büyütür. Bu belayı benim canım için ( canıma kasdederek) büyütür.
*
Ân sanem tâlib-i din bûde vü gâfil ez u
Kıble-i ehl-i yakîn bûde vü men gâfil ez u
(O put (sevgili) din talep ediyordu, ben ise ondan gafildim. O yakîn ehlinin kıblesiydi, ben ise ondan gafildim.)
*
Bâşed heves-i tîr-i tu der dil heme kes râ
Tâ hod ki feşâned be-dil în tohm-ı heves râ
(Bu heves tohumunu gönle saçınca senin okun herkesin gönlüne saplanmaya heveslendi.)
*
Sanman beni çemendeki gül sîne-çâkiyem
Bir serv boylu lâle-ruhun derd-nâkiyem
*
Rubai
Der fasl-ı bahâr horden-i bâde hoş est
Horden-i mey-i nâb bâ-ruh-ı sâde hoş est
Sahn-ı çemenî bâşed ü men bâşem ü yâr
Esbâb-ı tarab müdâm âmâde hoş est
(Bahar mevsiminde şarap içmek güzeldir. Saf şarabı güzel yüzlü biriyle içmek güzeldir. Yeşil bir bahçe olsun,
ben olayım bir de yar olsun. Eğlence gereçlerinin sürekli hazır olması güzeldir.)

(Solmaz, Süleyman (hzl.) (2005). Ahdî ve Gülşen-i Şu’arâsı. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yay. 270-271.)