Madde Detay

İstanbul’un Güranî mahallesindendir. Medrese eğitimini sürdürürken ilim yolundan vazgeçerek tasavvufa yöneldi. Dünya nimetlerinden elini eteğini çeken Kâbilî Çelebi, Mekke, Medine, Mısır, Şam ve Bağdad’ı dolaştı. Anadolu ve Rumeli vilayetlerinde de gezen şair, kulağı sağırlaştıktan kısa bir müddet sonra öldü. Ölüm tarihi bilinmemekle birlikte Âşık Çelebi’nin, tezkiresini yazdığında hayatta, Kınalı-zâde’nin tezkiresini yazdığı tarihte ise ölmüş olduğundan 974/1566/67 ile 994 1586 arasında öldüğü anlaşılmaktadır. Fâizî, Yavuz devrinde öldüğünü bildirmektedir Tezkirelerde şairliği üzerine yorum bulunmamaktadır. Edirneli Nazmî’nin Mecma’u’n-Nezâ’ir’inde üç, Pervâne Bey Mecmuası’nda dokuz adet şiiri yer almaktadır.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (İnceleme-Metin). İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kaf-zâde Fâizî. Zübdetü’l-Eş’âr. Milli Kütüphane, Yz. A. 679, vr. 88b.

Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]

Köksal, M. Fatih (2004). “Kâbilî”. Türk Dünyası Edebiyatçılar Yazarlar ve Şairler Ansiklopedisi. C. 5. Ankara: AKM Yay. 275.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.

 Pervâne Bey. Mecmû’a-i Nezâ’ir. Topkapı Sarayı Kütüphanesi Bağdat No. 406, vr. 26a, 151a, 350b…

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. İstanbul: Mihrân Matbaası.

 GAZEL 

 Gitme ey cânum giderseñ âh u zâr itsem gerek

 Sanma kim dünyâda ben sensüz karâr itsem gerek

 Dûstum Hak kimseyi ışka giriftâr itmesün

 Işk elinden gör beni terk-i diyâr itsem gerek

 Ey perî-rû bir nazar bârî yüzüñ göster baña

 Levh-i dilde sûretüñ nakş-ı nigâr itsem gerek

 Gün yüzüñ göstermez ammâ zülfüñ ey meh çün sehâb

 Bâd-ı âhumla ben anı târmâr itsem gerek

 Lâle götürdi ayagı işidüp vasf-ı lebüñ

 Gonçenüñ hem başına gülzârı tar itsem gerek

 Agzuñ açma lebleri vasfı içün ey gonçe hîç

 Yohsa ben soñra seni bir şermsâr itsem gerek

 Eşk ü âh ile o mâhuñ fürkatinde Kâbilî

 Yir yüzin âb u hevâyı pür-şirâr itsem gerek

(Köksal, M. Fatih (2012). Edirneli Nazmî, Mecma’u’n-Nezâ’ir. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/dosya/1-292688/h/edirneli-nazmi-mecmaun-nezair.pdf. [erişim tarihi: 20.03.2013]1373)