Madde Detay

Asıl adı Musa Karatepe'dir. 1 Şubat 1958'de Afyon'un Bayat kazasının Sağırlı köyünde dünyaya gelmiştir. Karatepe, ilkokulu Sağırlı köyünde, ortaokulu ise Afyon'da okur (Gülegül 2011: 325). Âşığın ifadesi ile köyleri "küçük bir yörük köyü"dür. Karatepe'nin babasının mesleği inşaat ustalığıdır. Annesi ise ev hanımıdır (www.blog.milliyet.com.tr). Musa Karatepe 1976 yılında evlenir. Üçü kız biri erkek olmak üzere dört çocuğu vardır. 1978-1979 yılları arasında vatani görevini yerine getirir (Gülegül 2011: 325). Karatepe, 1982 yılında aldığı açık kasa kamyon ile yurt içinde nakliye işleriyle uğraşmaya başlar. Âşık hâlen Afyonkarahisar'da yaşamaktadır (www.blog.milliyet.com.tr). 

Musa Karatepe, şiirlerinde "Musa, Ozan Musa, Âşık Musa, Garip Musa" mahlaslarını kullanır. Bağlamayla ortaokul yıllarında tanışır. Yaşadığı yerde bağlama çalmayı bilen olmadığı gibi müzikle uğraşmak da pek hoş karşılanmaz. Bu yüzden Karatepe, bağlama çalmayı kendi kendine öğrenmiştir. Nota bilmez (Gülegül 2011: 325).

Karatepe, saz ile tanışmasını ve âşıklık sürecinin ilerlemesini Abdulkadir Güler'e yazdığı bir mektupta şu şekilde anlatır: "Ortaokul yıllarımda bağlamayla tanıştım, zira içimde müziğe karşı aşırı bir sevgi ve ilgi vardı. Fakat köyde bunu hoş görmeyenler vardı. Bundan dolayı köyde bağlamayı elime alıp gezemiyordum. Ama tüm bunlara rağmen gece gündüz başladım çalmaya. Ailemizde bağlama çalan yoktu ama şiir yazanlar vardı. Dedem güzel şiirler yazıyordu. Ne yazık ki dedemi çok küçük yaşta kaybettim. Bilhassa halk müziğine karşı büyük ilgi duyuyordum. Kimi zaman taş plaklardan dinleyerek usta malı türküler de çalmaya başlamıştım. Özellikle Kırşehirli Neşet Ertaş ustadan çok etkilendim. Neşet ustanın eserlerini kendime örnek aldım. Yine rahmetli Âşık Mahzuni'yi de çok seviyorum..." (www.blog.milliyet.com.tr).

Karatepe'yi etkileyen diğer âşıklar arasında Mahzuni Baba, Gülabi, Daimi, Hacı Taşan, Muharrem Ertaş, Çekiç Ali, Veysel Baba, Ali İzzet Özkan, Zekeriya Bozdağ ve Ahmet Gazi Ayhan vardır. Derviş Yoksul ile tanıştıktan sonra, onun ehlibeyt sevgisine hayran kalan âşık, onun alçak gönüllülüğünden ve hoşgörüsünden etkilenir. Daha sonra Derviş Yoksul'un yanına çırak olarak girer. Onun sayesinde yol, erkân öğrenir (Gülegül 2011: 325-326).

Garip Musa, badeli bir âşık değildir. Âşık bu çerçevede şunları söyler: "Birçok halk ozanlarının meclisinde bulundum, onlarla birlikte televizyon programlarına katıldım. Karşılıklı şiirler ve değişler, türküler okuduk. Hatta atışmalarda da bulunduk. Bu konuda birçok ozanlarla bir araya geldim. Ancak bazı ozanların karşılıklı atışmaları, tartışmaları beni etkilemedi. Zaten ozanlık geleneğinde, atışmalarda birbirlerini küçük düşürmek, bir insan mahcup etmek iyi değildir. Gerçek ozan ve aşık Ehlibeyt'ten ilhamını alan kişidir. Ehlibeyt'ten ilhamını almayanları ben şahsen ozan saymıyorum" (www.blog.milliyet.com.tr).

Karatepe, sade bir Türkçe ile dörtlükler halinde 11'li hece ölçüsüyle şiirler yazar. Eserlerinde dinî temalar ön plandadır. Bu durumun ve âşığın şiir yazmaya başlamasının sebepleri Musa Karatepe'nin "Allah ve resulünü çok seviyorum Ehli beyte karşı büyük bir sevgim vardır. Hak aşığı Yunus Emre'yi çok seviyor ve takdir ediyorum. Yine 12 imamlarımızdan ve pirimiz Hacı Bektaşi Veli'den örnekler aldım. Acizane bu Hak ve halk dostlarından ilham aldım. Kerbela'ya karşı yapılan zulümleri hoş görmüyorum. İşte bu açıdan şiir yazmaya başladım" şeklindeki ifadelerinde yer almaktadır (www.blog.milliyet.com.tr). Âşık, şiirlerinde ayrıca sevgi, hoşgörü, kardeşlik, birlik, beraberlik temalarına yer verir.