Madde Detay

Asıl adı Sâlih Râcih Efendi’dir. Kandiye’de doğdu. 1244’te Mısır’a giderek Bulak matbaasında musahhih olarak dört beş yıl görev yaptı. Daha sonra Kandiye’ye dönerek bazı kimselere Arapça ve Farsça öğretti. Vefat tarihi bilinmemektedir. Tuhfe-i Nâ’ilî’de 1269/1852 yılında hayatta olduğu, Sicill-i Osmânî’de ise Abdülmecîd devri (1839-1861) sonlarına doğru vefat ettiği söylenir.
Fatîn Tezkiresi’nde, Râcih’in çeşitli ilimlerde akranından üstün olduğu ve bir hayli şiirinin bulunduğu ifade edilir. Fatîn, Mısır’da bulunduğu sıralarda fikrini almak üzere şiirlerini Râcih’e gösterdiğini ve ondan bazı kuralları ve kelimeleri öğrendiğini söyler (Çiftçi yty: 143).

Çiftçi, Ömer (hzl.) (yty.). Fatîn Dâvud, Hâtimetü’l-Eş’âr. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 10.07.2014]

Keskin, Mustafa, Öztürk Ayhan, Tosun Ramazan (hzl.) (1996). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî. C. II. İstanbul: Sebil Yay.

Kılıç, Filiz (2007). “Râcih”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.7. Ankara: AKM Yay. 263.

Kurnaz, Cemal, Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nailî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Gazel
Gerçi kim dil târ-ı gîsûsunda yârin bestedir
Kayd-ı zencîr-i gumûmundan cihânın restedir

Tîr-i dildûz-ı nigehle katl-i uşşâk eylemek
Ey kemân-ebrû senin çeşmine ol dil-bestedir

Gamze-i hûn-rîzine söz yok ve lîkin dem-be-dem
Âfetâ göz degmesin ol çeşm-i mestin hastadır

Gâfil olma ihtirâz it âh-ı âlemsûzdan
Nâlesi uşşâk-ı zârın arşa dek peyvestedir

Çeşm-i lutfunla derinde ey şeh-i iklîm-i nâz
Âşık-ı işkeste-hâtır bende-i âhestedir

Vâdi-i nâ-refte-i Fehmî de cevlân idemez
Pây-ı esb-i hâme-i Râcih begim işkestedir

(Çiftçi, Ömer (hzl.) (yty.). Fatîn Dâvud, Hâtimetü’l-Eş’âr. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10736,metinpdf.pdf?0 [erişim tarihi: 10.07.2014]. 143.)