Madde Detay

19. asrın son yarısında yaşadığı bilinen Bektaşi şairi Recâî Baba, Çanakkalelidir. Bir süre İstanbul’da oturdu. 1890 tarihinde Münir Baba için yazdığı iki hicviyesi elde bulunmaktadır. Mücerredlik aleyhine yazdığı bir manzume de Bektaşiler arasında hayli şöhret kazanmıştır. Üç şiiri S. N. Ergun’un, Bektaşî-Kızıkbaş-Alevî Şairleri ve Nefesleri adlı eserinde yayımlanmıştır. Ayrıca Edib Harabî, Recâî Baba’nın bir gazelini tesdis etmiştir (TDEA 1990: 292; Ergun 1944: 304; Koca 1990: 592). Recâî Baba’nın ne zaman doğduğu hakkındaki bilinmezlik ölümü için de geçerlidir. 

Tespit edilen üç şiirinde Recâ ve Recâî mahlasını kullanan âşığın dili gayet süslü ve ağırdır. Arapça ve Farsça tamlamalara yer verdiği görülen şairin döneminde belli bir eğitimden geçtiği anlaşılmaktadır. 

Ergun, Sadettin Nüzhet (1944). Bektaşî Şairleri ve Nefesleri. C. II. İstanbul: Kenan Matbaası.

Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası.

“Recâî Baba, Çanakkaleli” (1990). Türk Dili ve Edebiyatı Ansiklopedisi. C. 7. İstanbul: Dergâh Yay. 292.

Murabba

Anası babası laklak bülbül-i gûyâyâ bak

Dem urur her bir makamdan olunan dâvâyâ bak

Bî haber ef’al-i Hak’dan zât-ı sıfat esmâ nedir

Ehl-i tevhid tarikiyle ettiği gavgaya bak

Varmamış asla Hicaz’a hacc’ül-ekber sözleri

Bilmiyor sa’y ü tavafı yediği herzâya bak

Eylemiş nakş-ı müzeyyen tâc ile hırka giyüb

Câme-i irfânı giymiş ettiği ifşâya bak

Ey Recâî bahr-ı umman bilmeyen a’ma-yı sırf

Katre bir âb-ı derunda vak vak-ı kurbâya bak 

Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası. 592.