Madde Detay

Ahmet Güneren, 1908 yılında Sivas'ın Halveti tarikatının Şemsiye şubesinin son tekkesi olan Ehl-i Beyt dergâhında dünyaya gelmiştir. Babası Şeyh Mehmet Efendi'dir. Şemseddin Sivasî'nin on birinci kuşaktan torunudur. Askerliğini Atatürk'ün muhafız alayında yapmış olan Ahmet Güneren, sonrasında orman müfettişliği, posta idaresi ve demiryollarında memurluk yapmıştır. 1941 yılında eşinin vefatı nedeniyle zor günler yaşayan âşık, memuriyeti bırakıp İstanbul'a gitmiş ve burada da Kapalıçarşı'da seyyar satıcılık, kapıcılık gibi işlerle meşgul olmuştur. 20 Aralık 1960 tarihinde İstanbul'da vefat etmiştir (Kaya 2009: 499).

Ahmet Güneren, mutasavvıf bir şairdir. Şiirlerinde aruz ölçüsü kullanmakla birlikte çok sayıda 5, 7, 8 ve 11 heceli şiiri mevcuttur. Şiirlerinde konu olarak vahdet-i vücut esaslarını ve ilahî aşkı işlemiştir. Şiirlerinde genellikle Rindî ve bazen de dedesinin lakabı olan Karaşems'i kullanmıştır. Bazı şiirlerinde ise mahlas kullanmamıştır. Dönemin diğer şair ve düşünürlerinden Neyzen Tevfik ve Rıza Tevfik ile dosttur (Kaya 2009: 499). Âşığın şiirlerinin bazıları Sivas'taki Doğuş ve Ülke, bazıları da İstanbul'daki İslamîyet gazetelerinde yayımlanmıştır. 1951 yılına kadar şiirlerinin sayısı 1200 olarak belirlenmiştir. 1947 yılında 9 günlük hapis cezasına çarptırılmasına neden olan Bektaşi'den Allah'a Açık Mektup adlı nesir-nazım karışık eserini gazete boyutunda dört sayfalık broşür olarak yayımlamıştır. Rıza Tevfik'in kefaleti ve ''Cenab-ı Allah'a Tarziye'' isimli şiirini savcılığa teslim ederek hapishaneden çıkan Ahmet Rindî'nin 100 şiirini, bazı dörtlük ve müfretlerini 1966 yılında oğlu Ali Kasım Karaşems, Son İkram adlı bir şiir kitabında toplamıştır (Aslanoğlu 2006: 311-312).