Madde Detay

Asıl adı Şeyh Mehmed Efendi, mahlası Safhî’dir. Osmanlı Müellifleri’nde mahlası Sahfî olarak kaydedilmiştir (Kurnaz vd. 2000: 103). Bursalıdır. Sahaflık yaptı. Niyâzî-i Mısrî’nin baş halifelerindendi. Cemaziyelahir 1146/Kasım-Aralık 1733’te Bursa’da vefat etti. Bursa’da Niyâzî-i Mısrî Tekkesi’nde medfundur. “İlâhî cilvegâh-ı Şeyh Safhî’yi cinân eyle” mücevher tarih mısrası vefat tarihini gösterir.

Eserleri şunlardır:

1. Zeynü’l-A’yâd: Hacı Bayram Veli’nin “Çalabım bir şar yaratmış iki cihân arasında” mısrasıyla başlayan gazelinin şerhidir.

2. Şerh-i Gazel-i Eşref-zâde: “Tecellî-i şevk-i dîdârın beni mest eyledi hayrân” mısrasıyla başlayan gazelin şerhidir.

3. Şerh-i Gazel-i Niyâzî-i Mısrî: Niyâzî Mısrî'nin “Müşkilim var Hak dostları eylen güşâd” mısrasıyla başlayan gazelin şerhidir.

Bu şerhlerinin yanında, Keşfü’r-Rumûz fi Halli’l-Künûz, Manzûme-i Mevâciyyye, Mecmû’a-i İlâhiyyât isimli basılmamış eserleri de vardır. Nüshalarının nerede olduğu tespit edilememiştir.

Cunbur, Müjgan (2007). "Safhî". Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.7. Ankara: AKM Yay. 426.

Kurnaz, Cemal, Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nailî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay.

Tatcı Mustafa ve Cemal Kurnaz (hzl.) (2000). Bursalı Mehmed Tahir, Osmanlı Müellifleri. C. I. Ankara: Bizim Büro Yay. 103.

Beyt

Dilâ sen mantıku’t-tayrı özi insân olandan sor

Dilersen küntü kenzen remzini var kân olandan sor

(Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmed Nâil Tuman, Tuhfe-i Nailî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C. II. Ankara: Bizim Büro Yay. 559.)