Madde Detay

Asıl adı Salih olan şair Saraybosnalıdır. Potur Salih, Tarak-zâde Sâlih diye tanınmıştır. Şânî, II. Selîm’in de hocası olan Ataullah Efendi'den ders almış ve ondan mülâzım olmuştur. Daha sonra İstanbul’un çeşitli medreselerinde, İznik’te ve Manisa gibi yerlerde müderris olarak vazife yapmıştır. Medreseden kırk akçe ile mazul olmuş ve bu olay onun için büyük bir üzüntü vesilesi olmuştur. Gazelleriyle ün kazanan şair 1011/1602-03 yılında vefat etmiştir.

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

İsen, Mustafa (hzl.) (1994).  Künhü’l-Ahbâr’ın Tezkire Kısmı. Ankara: AKM Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1978). Kınalızâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. Ankara: TTK Yay.

Özcan, Abdülkadir (hzl.) (1989). Mecdî Mehmed Efendi Hadâiku’ş-şakâik Şakâik-ı Nu’mâniyye ve Zeyilleri. İstanbul: Çağrı Yay.

Şemseddîn Sâmî (1314). Kâmûsu’l-A’lâm. İstanbul: Mihrân Matbaası.

Ser çekmesün semâya kaddini kılmasun ‘arz

Farkı boyunla servün beyne’s-semâi ve’l-arz

Öykünmesün ruhuna zîrâ ki mâh-ı tâbân

Yüz kızdurup alupdur nûrı güneşden ol karz

Nukat birle elfler kim düşüpdür nazm-ı garrâda

Husûdun hâtır u çeşmine gör hâr u gubâr oldı

Şâniyâ vasf-ı ruh-ı dil-beri tahrîr eyle

Hüsn-i hattıyla yazılsun sâfahât-ı cenge

Bir melek yüzlü güzeldür yine gökden indi

Mürdeler cismini Îsâ gibi ihyâ kıldı

Ak denizdür yanagı zülfi tonanması durur

Mülket-i cân u dili gâret ü yagmâ kıldı

Taraf-ı çemen-güşâda vü söz ile sâza gel

Nây-ı ‘arâkı al ele mutrib Hicâza gel