Madde Detay

Asıl adı Recep’tir. 19. yüzyılın ikinci yarısı ile 20. yüzyılın ilk çeyreğinde yaşamıştır. Aslen H. 1293 (M. 1877-1878) muhaciri olan bir ailedendir. Ailesi Kars’ın bir köyünden kalkıp Sivas’ın ilçesi Şarkışla’nın Konakyazı köyüne gelmiştir. Çok fakir bir aileden olduğu için konu komşunun yardımıyla büyümüştür. Gözlerinden rahatsızlanınca köyde göktaşı ile tedavi etmeye kalkmışlar; fakat bu ameliyeden sonra iyi olmanın zıddına, iki gözü de kör olmuştur. Kalp gözü açık birisi olduğu söylenir. Sözgelişi öleceği günü ve o gün olacakları bilmiştir. “Ben gelecek hafta Cuma salâsı verilip ezan okunduktan sonra öleceğim. Beni beynim soğumadan hemen defnedin ve hemen oradan ayrılın. Öyle bir afet olacak ki yer-gök birbirine karışacak.” der. Köylülerden bazısı inanır, bazısı inanmaz. Gerçekten de defnettikten sonra yer gök birbirine karışır. Ömrünü köyünde namaz ve ibadetle geçirmiştir. Evli olup ikisi erkek üç çocuk sahibidir.

Sefilî, Nakşibendi tarikatına bağlı, dinî konulara ağırlık vermiş bir âşıktır. İrticali kuvvetli olup, muhtemelen saz çalmamıştır. Bir ara 19. yüzyılın güçlü âşıklarından Deliktaşlı Ruhsatî (1835-1911)’nin yanına gelmiş, onunla deyişmeler yapmıştır (Kaya 1989: 22).

 

Kaya, Doğan (1989). “Âşık Sefilî”, Erciyes. Temmuz. 139: 22.

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri. C. V. Sivas: Sivas İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü.

Neden Sonra

Yalan gıybet söyler diller

Asla uslanmaz gafiller

Adam zemmeden cahiller

Bulur amma neden sonra

Gâhî giryan gâh âlemde

Erenler seyreder demde

Münafıklar cehennemde

Kalır amma neden sonra

Çalış sen ilmin işine

Düşme nefsinin peşine

Delinin aklı başına

Gelir amma neden sonra

Hazır nazır şahlar şahı

İtiraz eyleme dahi

Herkes ettiği günahı

Bilir amma neden sonra

Erkân bilen çıkmaz izden

Edepli utanır sözden

Haklı hakkını haksızdan

Alır amma neden sonra

Melekü’l-mevt değil Arap

Gelir birgün verir şarap

Sefilî der dünya harap

Olur amma neden sonra

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri. C. 5. Sivas: Sivas İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. 61-62.

Olur mu

Lisân-ı kalbine uygun olmayan

İnsan da acaba kâmil olur mu?

Merhamet vicdanı dolgun olmayan

İyilik etmeye hâmil olur mu

Öğünür âleme kendin satarsa

Aksuvatasına hile katarsa

Bu yüzden kazanır malı artarsa

Bilmem muradına nâil olur mu

Asilzade olan böyle iş tutmaz

Aksuvatasına hiç hile katmaz

Daim tatlı söyler bir kul incitmez

Hiç kötü işlere kail olur mu

Sefilî bu sözler ehline ayan

Arayanlar bulur Mevlâ’yı her an

Şu çirkef dünyaya meyli olmayan

Hiç böyle işlere kail olur mu

Kaya, Doğan (2009). Sivas Halk Şairleri. C. V. Sivas: Sivas İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü. 63-64.