Madde Detay

Diyarbakır’da yetişen Ermeni şairlerdendir. Sesinin güzelliği ile kendisini Diyarbakır’ın Müslüman ahalisine sevdirmiştir. 1250/1834 yılında Diyarbakır’da vefat etmiştir. Ümmî olduğu hâlde doğuştan gelen yeteneğiyle aruz vezniyle şiirler yazabilmiştir (Güner vd. 2003: 33). Ayrıca koşmaları ve destanları da vardır. Bazı cönklerde Ermeni harfli Türkçe şiirleri olduğu, Diyarbakır’da Hasretî’nin kahvehanesinde yarışmalara katıldığı, sesinin güzel olduğu ve güzel saz çaldığı ifade edilmektedir (Bayrak 2005: 645). Şîrîn, âşıklık geleneğine bağlı bir şair olduğu gibi aruz vezniyle yazdığı manzumeleriyle divan edebiyatına da vakıf bir şairdir.

Bayrak, Mehmet (2005). Alevi-Bektaşi Edebiyatında Ermeni Âşıkları (Aşuğlar). Ankara: Öz-Ge Yay.

Beysanoğlu, Şevket (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. Ankara: San Matbaası.

Güner, Galip, N. Güner (hzl.) (2003). Ali Emirî Efendi, Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaası.

Dem-be-dem mecrûh eder âşıklara vermez amân

Günde yüz bin kan eder sâhib-kırândır esmerim

Bunca yıldır ol perînin ugrına çekdim cefâ

Belki Şîrîn rahm eder bir mihribândır esmerim

Güner, Galip, N. Güner (hzl.) (2003). Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaası. 33.

Koşma

Gözyaşıyla nâme yazdım sana yâr

Bir oku gör ağ mı yoksa kara mı

Yeter yetmez haber eyle bana yâr

Vusûl bulup gül ellere vara mı

Gelen yoktur seni kimden sorayım

Elim yetmez sana mektup vereyim

Çok arzum var bir de yüzün göreyim

Görebilmem dağlar almış aramı

Ne Şîrîn’dir sizin elin havası

Sende imiş bu gönlümün yuvası

Sen bilürsün bu gönlümün devâsı

Gayrı tabîb sağaldamaz yaramı

Beysanoğlu, Şevket (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. Ankara: San Matbaası. 289-290.