Madde Detay

Asıl adı Alî’dir. Diğer mahlası Feyzî’dir. Latîfî (2000: 198), şairin İstanbul’da, diğer kaynaklar ise Edirne’de doğduğunu belirtmiştir. Abdurrahman Hibrî (1996: 100)’nin de hattatlıkta hüner sahibi olduğunu ifade ettiği Tâbi’î, bu sanattaki yeteneği sayesinde Anadolu Beylerbeyi iken ölen Cenâbî Paşa’nın hizmetine girerek önce kâtibi, sonra da yardımıyla Arap vilayetinde zeamet sahibi olmuştur. Yavuz Sultân Selîm zamanında vefat etmiştir. Birçok gazel ve kaside kaleme aldığı bilinen Tâbi’î’nin adı anılan tek eseri Edirne Şehrengîzi’dir. Bu manzume, Mesîhî’nin Şehrengîz’ine yazılan en başarılı nazire olarak kabul edilmiştir. Ancak metnin nüshası tespit edilememiştir. Tezkirelerde şiirlerinin güzel, akıcı, fasih ve latif olduğu; gazel, kaside ve mesnevîde çoğu şairden üstün bir kabiliyetinin bulunduğu vurgulanmıştır.

Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay.

Hibrî, Abdurrahman (1996). Enîsü’l-Müsâmirîn, Edirne Tarihi. çev. R. Kazancıgil. Edirne: Türk Kütüphaneciler Derneği Edirne Şubesi Yay.

Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (İnceleme-Metin). C. 3. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Nail Tuman, Tuhfe-i Nâilî . C. I. Ankara: Bizim Büro Yay.

Kutlar Oğuz, Fatma Sabiha, M. Çakır, H. Koncu (hzl.) (2012). Mehmed Tevfik, Kâfile-i Şu’arâ. İstanbul: Doğu Kütüphanesi Yay.

Kutluk, İbrahim (hzl.) (1989). Kınalı-zâde Hasan Çelebi, Tezkiretü’ş-Şu’arâ. C. I. Ankara: TTK Yay.

Şemseddîn Sâmî (1891). Kâmûsu’l-A’lâm. İstanbul.

Matla’

Altun kalem misâli bu âh-ı şerer-feşân

Yazdı felek sahîfesine sûre-i Duhân

(Canım, Rıdvan (hzl.) (2000). Latîfî, Tezkiretü’ş-Şu’arâ ve Tabsıratü’n-Nuzamâ (İnceleme-Metin). Ankara: AKM Yay. 198.)

Beyt

Acıyup bağrına basdı dürr-i eşküm bahr-ı gam

Didi merdüm düşkünidür bir yetîm üftâdedür

(Kılıç, Filiz (hzl.) (2010). Âşık Çelebi, Meşâ’irü’ş-Şu’arâ (İnceleme-Metin). C. 3. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yay. 1477.)