Madde Detay

Hâşimîzâde Seyyid Mehmed Efendi. Üskürdarlı Haşimî Mehmed Efendi'nin oğludur. Haşimizâde olarak tanındı. Mülazım olduktan sonra kadılık mesleğine girdi. Yemen'e vali oldu. Rebiülahir 1042/ Ekim-Kasım 1632'de Siyavuş Paşa Medresesi'ne, Şevval 1049/ Ocak-Şubat 1640'da Efdaliyye Medresesi'ne, Rebiülevvel 1051/ Haziran-Temmuz 1641'de Gazanfer Ağa Medresesi'ne, Safer 1053/ Nisan-Mayıs 1643'te Belgrat kadılığına atandı. Cemaziyelahir 1054/Ağustos-Eylül 1644'te azledildi. Şaban 1057/ Eylül 1647'de Manisa kadısı, Rebiülahir 1058/ Nisan-Mayıs 1648'de bu görevden ayrıldı ve Şaban 1060/ Temmuz-Ağustos 1650'de Üsküdar kadısı oldu. Aynı sene İzmir kadısı oldu. Zilkade 1067/ Ağustos-Eylül 1657'de ikinci kez İzmir kadısı oldu. Azledildi ve Edirne payesi ile Edremit kazası arpalık olarak verildi. Zilkade 1068/ Temmuz-Ağustos 1658'de Bursa kadısı oldu. 1069'da /1658-59 ayrıldı. Muharrem 1073/Ağustos-Eylül 1662'de Galata kadısı oldu. 1076 başları/1665'te vefat etti. Yetimî, mahlasıyla şiirleri bulunmaktadır.

Özcan, Abdulkadir (hzl.) (1989). Şeyhî Mehmed Efendi Şakâ’ik-i Nu’mâniyye ve Zeyilleri “Vakâyiü’l-Fuzalâ”. C. 3. İstanbul: Çağrı Yay. 338.

Taşdemir, Saim (hzl.)(1972). İbrahim Hasib Efendi Zeyl-i Zeylü’ş-Şakâyık. Bitirme Tezi. Erzurum : Atatürk Üniversitesi. 112.

Mey-hânedeki neşve ne câmun ne Cem'indir

Bir sâki-i şîrîn-dehân u gonca-femümdür

Ey bülbül-i şûrîde-i gülzâr-ı muhabbet

Âşüfte iden gülleri hüsn-i negamundur

(Taşdemir, Saim (hzl.)(1972). İbrahim Hasib Efendi Zeyl-i Zeylü’ş-Şakâyık. Bitirme Tezi. Erzurum : Atatürk Üniversitesi. 112).