Madde Detay

Asıl adı Abdülkerîm’dir. Diyarbakır’da doğdu. Râgıbiye Medresesi’nde tahsilini tamamladıktan sonra mukayyitlik ve bilahere meclis-i idâre-i vilayet ikinci kâtiplik görevlerinde bulundu. Ardından Mardin ve Siirt’te rüsûmat müdürlüğü yaptı. 1295/1879 yılında Siverek rüsûmât müdürlüğüne tayin oldu. Bir süre sonra vefat etti.

Kaynaklarda hoş sohbet, güzel konuşan, güleryüzlü, cömert bir zat olduğu; müretteb ve mükemmel bir Dîvân’ı olduğu belirtilmektedir (Güner 2003: 39). Dîvân’ı henüz ele geçmemiştir. Şiirine örnek Şevket Beysanoğlu’nun Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları adlı kitabındadır.

Beysanoğlu, Şevket (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. Ankara: San Matbaası.

Güner, Galip ve  N. Güner (hzl). (2003). Esâmî-i Şu’arâ-yı Âmid. Ankara: Anıl Matbaası.

Gazel

Çıkarma sevdigim kâküllerin fesden amân kalsın

Perîşân olmasın hâli dil-i üftâdegân kalsın

Ne kanlar yutdugum hicrân elinden halka fâş etme

Habîbim kût-ı cânım dost u düşmenden nihân kalsın

Felek gönlümce olsun bir kez olsun n’ola devr eyle

Bu mihr-i âlem-ârâyı bize bir gün inan kalsın

Dökülsün mey kırılsın şîşeler câmlar sebûlar hep

Bana meclisde kâfîdir o şûh-ı dil-sitân kalsın

Dil-i dîvânemin Abdî bu zencîr-i cünûnumdur

Sarılsun boynuma ham-der-ham-ı zülf-i bütân kalsın

(Beysanoğlu, Şevket (1996). Diyarbakırlı Fikir ve Sanat Adamları. C. I. Ankara: San Matbaası. 370.)