Madde Detay

Ispartalıdır. Daha çok İstanbul’da ikamet etti. Padişahın meclislerinde bulunma şerefine nâil oldu. Askerdir. Du’âcı olduğu için çavuşlar tarafından Du’âyî mahlası verilmiştir. Güzel ahlaklı, zarif yaradılışlı bir şairdir. Ahdî, padişahın emri ile 987/1580 Muharrem ayının son günlerinde Bağdat’a geldiğinde Adnî Bey’le görüştüklerini ve ona hizmet etme şerefine ulaştığını söyler. Ahdî’nin belirttiği bu tarihten hareketle Adnî Bey’in 987/1580 yılından sonra öldüğü söylenebilir. Ahdî, tezkiresinde yer verdiği şiirleri de bu görüşme esnasında Adnî Bey’den almıştır (Solmaz 2009: 228). Güzel şiirlerinin sayısı oldukça fazladır.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî- Dîvân Şâirlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Solmaz, Süleyman (hzl.) (2009). Gülşen-i Şu’arâ (Bağdatlı Ahdî) http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10730,aggpdf.pdf?0 [erişim tarihi 05.03.2014]

Gözlerüm yaşına rahm itmezsin ey nûr-ı basar

Seyl-i eşküm cûş idüp dünyâyı gark ider basar

Bâde gibi dürlü bir kanlu yatagısun diyü

Bâgbân âveng idüp engûrı anunçün asar

Canla ben müşteri iken sen metâ’-ı vaslunı

Her neye olursa ey nâzük miyânum bana sar

Gözlerün her dem harâmîler gibi kan atmada

Gamzen âdemler helâk eyler saçun yollar basar

‘Adnî’nün ger külbe-i ahzânına kılsan nüzûl

Cân u dildür ‘arz olan ‘izz-i huzûra muhtasar 

(Solmaz, Süleyman (hzl.) (2009). Gülşen-i Şu’arâ (Bağdatlı Ahdî) http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/Eklenti/10730,aggpdf.pdf?0 [erişim tarihi 05.03.2014]. 228)