Madde Detay

İstanbul’da doğdu. Arapça ve Farsça öğrendi. Öğrenimini tamamladıktan sonra 1259/1843 senesinde Maliye hazinesinde muhasebecilik, kâtiplik yaptı. Şiirleri olmakla birlikte Dîvân sahibi değildir. Atâ hakkında kaynaklarda fazla bilgi bulunmamaktadır.

Akbayar, Nuri ve Seyit Ali Kahraman (hzl.) (1996). Mehmed Süreyyâ, Sicill-i Osmanî. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Ergun, Sadeddin Nüzhet (yty). Türk Şairleri. İstanbul: Zaman Kitaphanesi.

Fatîn Tezkiresi (1271). İstanbul.

İpekten, Haluk, Mustafa İsen, Recep Toparlı, Naci Okçu, Turgut Karabey (1998). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nail Tuman, Tuhfe-i Nâ’ilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Sungurhan Eyduran, Aysun (2000). “Atâ”. Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi. C.1. Ankara: AKM Yay. 556.

Gazel

Söyle ey âşık-ı şûrîde nedir bunca hicâb

Yok mı sende dahi nezzâre-i ruhsârıma tâb

Nice âşık denilür böyle revişlerle sana

Yanarak olmalısın âteş-i aşkıma kebâb

Yogsa bilmez misin âdâb-ı niyâzı sen de

Okumadın mı aceb tarz-ı mahabbetde kitâb

Hele havf eyleyigör varken irâden elde

Böyle endîşe-i hâm ile yanup olma harâb

Gice gündüz benim endîşe-i zârımla Atâ

Bilürüm çekmedesin dûzah-ı aşkımda azâb

(Fatîn Tezkiresi (1271). İstanbul. 305.)