Madde Detay

19. yüzyılda yaşamış bir Bektaşi şairi olan Azbî Baba’nın hayatı hakkında çok fazla bilgi yoktur. İstanbullu olan şairin, İstanbul’da bulunan bütün tekkelerde hizmet ettiği söylenir. Güzel saz çalar ve beste ile nefes söylerdi. Bektaşi tekkelerinde hizmet eden bu derviş, M. 1855 (H. 1241)’teki yeniçeri vak’asından evvel 1835 yılında vefat etmiştir. Karaağaç tekkesinde gömülüdür. Sadeddin Nüzhet Ergun’un Bektaşî Şairleri ve Nefesleri adlı eserinde “Azbî” mahlaslı bir nefesi yer almaktadır (Ergun 1944: 182-183; Koca 1990: 378). 

Ergun, Sadettin Nüzhet (1944). Bektaşî Şairleri ve Nefesleri. C. I. İstanbul: Kenan Matbaası.

Ergun, Sadettin Nüzhet (1956). On Dokuzuncu Asırdan Beri Bektaşî-Kızılbaş Alevî Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: İstanbul Maarif Kütüphanesi. 

Koca, Turgut (1990). Bektaşi Şairleri ve Nefesleri. İstanbul: Naci Kasım İstanbul Maarif Kitaphanesi ve Matbaası. 

 “Azbî Baba” (2002) . Türk Dünyası Edebiyatçıları Ansiklopedisi C. 2. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yay. 98.

Nefes

Sana yerden gökten büyük nasihat

Gördüğün ört, görmediğin söyleme

Erenlerden, Pirden budur emanet

Gördüğün ört, görmediğin söyleme

Ben dahi aşkı rah olan dersen

Evci semavata mah olam dersen

Selamet şehrine şah olam dersen

Gördüğün ört, görmediğin söyleme

Kendi bilgisine gidene lanet

Kizbe tevil olmaz haktır bu sohbet

Kimseye dil olma, ey ehli hüccet

Gördüğün ört, görmediğin söyleme

Bu yola yol ile giden velidir

Bu yola sıdk ile giren bellidir

Allah Hak Muhammed şahım Alidir

Gördüğün ört, görmediğin söyleme

Azbî küstahlılar sende ayandır

Sen, ben deme daim hâli şeytandır

Ahte sabitkadem, ehli imandır

Gördüğün ört, görmediğin söyleme (Ergun 1956: 8-9)