Madde Detay

Asıl adı Aziz Koçak olan âşık, 11 Nisan 1941’de Zile’nin Fırtıman köyünde doğmuştur. Altı kız, iki erkek kardeşi olan âşık, dokuz çocuklu bir ailede büyür. 1963 yılında vatani görevini İskenderun’da tamamlayan âşık, yine aynı yıl Pullu Hanım’la evlenir. Dört kız ve bir erkek olmak üzere beş çocuğu vardır. SSK’dan emekli olan âşık hâlen Zile ilçe merkezinde yaşamını sürdürmektedir (Koçak 2010: 6).

Kendi kendini yetiştiren âşıklardan Aziz Koçak’ın herhangi bir ustası olmaz. Şiirlerinde anlam ve etkiyi ön planda tutan, doğaçlama şiirler de söyleyebilen âşık gençlik şiirlerinde "Kimi zevkle yaşar bahar yaz gibi/ Kimi çırpınıyor şaşkın kaz gibi/ Ben kocadım dünya yine kız gibi/ Perişan’ım bir akıla hasiret" (Gedik: 2010: 136-145) dizelerinde görüldüğü üzere Perişan mahlasını ve "Coşkuniyem irşat etsem ben beni/ Benim düşman bende neyleyim seni/ Ölmeden yıkamasan emanet teni/ Cenazem kılmaya imam bulunmaz" (Kurt 2009: 168-179) örneğindeki gibi Coşkunî mahlasını kullanır. Adını geleceğe taşıma düşüncesiyle de mahlasını sonradan Azizim'e çevirir. Bu mahlasla Deryadan Bir Damla (Koçak 2010) ve Gönül Yolu (Koçak 2016) adlı iki kitap yayımlar.

Şiirlerinde Alevi-Bektaşi felsefesi, Hacı Bektaş Veli sevgisi, Yunus Emre’nin hoşgörüsü ve Âşık Veysel’in insanın toprakla derin muhabbetinin izleri sezilen âşığın, Vaktidolu ile yaptığı:

Aziz Koçak: "Kaç rekâttır yol ehlinin namazı/ Nasıl yorumlarsın sünneti farzı/ Kimlere kısmettir Hakk’ın lokması/ Çiğ mi yedirirsin pişirir misin?"

Vaktidolu: "Namaz dua onun rekâtı olmaz/ Yol ehliyiz yola girmeyen bilmez/ Lokma hak edenin pişmeden yenmez/ Farz ile sünneti özümde buldum" (Koçak 2010 :184) biçimindeki muammalı atışması ustalığının izlerini taşır.