Madde Detay

Bekir Akkuş, Sivas’ın Zara ilçesinin Kuşçu köyünde doğmuştur. Köy muhtarı Hüseyin İpek’in “Öldüğünde takriben 79 yaşındaydı” ifadesine bakılırsa, 1860 veya 1861’de doğmuştur. 1914’te 1. Dünya Harbine katılmış, yaklaşık yedi sene askerlik yaptıktan sonra terhis olup 1920-1921 yıllarında köyüne dönmüştür. Geçimini rençperlikten sağlayan âşık, ölünceye kadar köylülerine askerlik anılarını anlatmış, bunlar üzerine söylediği destanları anlatıp ağlamıştır. Hatıralarından birisi şudur: Rus ordusu bozulup geri çekildikten sonra Âşık Bekir’in onlardan kalan toz şekerlerinden bir kısmını alıp koyacak yer bulamadığı için fanilasını çıkarıp içine yerleştirmiş, bir müddet bununla idare etmiştir. Cephedeyken Mustafa Kemal, Bekir’in yaptığı zekice davranışlarından haberdar olur ve sırtını okşayarak; “Senin gibi yiğidi her ana doğurmaz” diyerek övmüştür. Bekir Akkuş, 1939’da Sivas’ta vefat etmiştir. Mezarı Sivas’tadır (Kaya 2009: 424).

Kaya, aslında daha hacimli olan Bekir’in şiirinin yedi dörtlüğünü sözlü kültür ortamından derlediğini söyleyerek bu şiire yer verir. Şiir tek ayakla yazılmıştır ve teknik yönden güçlüdür (Kaya 2009: 424).