Madde Detay

İstanbulludur. Habîb-zâde Abdülbâkî Câmî Çelebi adıyla tanındı. Kadı Habîb Efendi’nin oğludur. Sicill-i Osmânî, babasının adını Abdülbâkî olarak zikretmiştir (Akbayar 1996: 384). Müftü Cûy-zâde Efendi’den mülazım olduktan sonra baba mesleğini seçerek kadı oldu. Câmî’nin, Riyâzî Tezkiresi’nin tertibi sırasında (1607-1609) Nârende’de kadılık yaptığı biyografisindeki ifadelerden anlaşılmaktadır (Riyâzî Mehmed yty: 31b). Riyâzî, ayrıca Abdülbâkî Câmî Çelebi ile akraba olduğunu da ifade etmektedir (Riyâzî Mehmed yty: 31b). 1019/1610-11 yılında vefat etmiştir. Sicill-i Osmânî’de 1109/1697-98’de öldüğü söylenmektedir (Akbayar 1996: 384).

Akbayar, Nuri (hzl.) (1996). Mehmed Süreyya, Sicill-i Osmânî. C.2. İstanbul: Tarih Vakfı Yurt Yay.

Kayabaşı, Bekir (hzl.) (1997). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’ârı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatçı (hzl.) (2001). Mehmet Nâil Tuman, Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. Ankara: Bizim Büro Yay.

Riyâzî Mehmed. Riyâzü’ş-Şu’arâ. Manisa İl Halk Kütüphanesi Nr: 45 Hk 5185. v. 31b.

Zavotçu, Gencay (hzl.) (2009). Zehr-i Mâr-zâde Seyyid Rızâ, Hayatı, Eserleri, Edebî Kişiliği ve Tezkiresi. http://ekitap.kulturturizm.gov.tr/TR,78470/zehr-i-mrzade-seyyid-mehmed-riza---tezkire-i-riza.html [erişim tarihi: 09.02.2014]

Lâ-ya’kıl itdi nâz ile bakdukca halkı yâr

Gözden geçürdi ‘âlemi ol şûh-ı şîve-kâr 

(Kayabaşı, Bekir (hzl.) (1997). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’ârı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 210.)

N’ola kılsa mu’attar bezm-i cânı ey gözi âhû

Agız miski durur la’lündeki ol hâl-i ‘anber-bû

El irmez bûsene zann itme ey şûh-ı sehî-kâmet

Bülend olmaz nihâl-i tâze-i ra’nâ-yı şeftâlû 

(Riyâzî Mehmed (yty). Riyâzü’ş-Şu’arâ. Manisa İl Halk Kütüphanesi Nr: 45 Hk 5185. vr. 31b.)

Söyleşse göz ucıyla n’ola ben gedâ ile

Vardur göz âşnâlıgı ol dil-rübâ ile 

Nazar kıl zîr-i ebrûsında çeşm-i mest-i dil-dâre

Ne benzer şol kemer altında içmiş rind-i mey-h^vâra 

Şu denlü tîr-i dil-dûzun tenümde cûy-gîr oldı

Benüm her üstüh^vânum sanki bir kandîl-i tîr oldı 

N’ola sayd olsa dil murgı görüp ol çeşm-i şeh-bâzı

Hat-ı ser-sebzi bir şeh-bâzdur kim ola pervâzı 

(Kayabaşı, Bekir (hzl.) (1997). Kâf-zâde Fâ’izî’nin Zübdetü’l-Eş’ârı. Doktora Tezi. Malatya: İnönü Üniversitesi. 211.)