Madde Detay

Samsun'un Çarşamba ilçesinde dünyaya geldi. Minyatür ve bitki ressamlığı ile ilgilenmektedir. Öğretmenlik yapmakta ve İstanbul’da yaşamaktadır.

Hikâyeci olarak adını duyuran Derya Atsan'ın ilk kitabı Kullar Cidarı adıyla 2019'da yayımlanmıştır. On hikâyenin bulunduğu kitapta yazar, farklı hayatlar ekseninde tabiatı, çevreyi ve hayvanları ele almıştır. Klasik hikâye formundaki metinlerde, anlatıcının sesi karakterlerle ve mekânla uyumluluk gösterir. Kitabın ilk hikâyesi âdeta bir masalın giriş formeli gibi açılır. Okur tabii olarak anlatıcının masal anlatmasını beklese de yazar, rengarenk bir hikâye dünyasının kapısını yavaş yavaş aralar. "Serçe ile Lüfer" adlı hikâyede bir yanda Seher ile Malik'i anlatırken diğer yandan Serçe ile Lüfer'in buluşturur. Bu ilk hikâyede kendini hissettiren masalsı anlatım tüm hikâyelerde belirgin bir biçimde sezilmektedir: "Ben hikâye yazarım siz masal okursunuz belki." (Atsan 2019: 120). "Sayrı" adlı hikâyede usta bir cerrahın karnında gezinen asalaktan çektikleri, rüya ve gerçek arasında fantastik bir anlatımla okura sunulur. Adını Kullar Cidarı Mahallesi'nden alan "Kullar Cidarı" hikâyesi aynı zamanda kitaba da ismini verir. Sıra dışı bir hikâye özelliği gösteren "Kullar Cidarı"nda, Menevşe Hanım'ın ikinci kocası Cinci Muzaffer'le evlenmesiyle birlikte mahallede o zamana kadar hiç yaşanmayan olaylar meydana gelir. "Ömer Bey'in Gölü" kitapta dikkat çeken bir başka metindir. Bu hikâye bir bakıma Abbas Sayar'ın Yılkı Atı'nı andırır. "Ömer Bey'in Gölü"nde Neşide adlı gözleri tuzdan kör olan bir at etrafında insanın kendi eliyle ekolojik dengeyi acımasızca bozması ve kendi sonunu hazırlaması yer yer ironik, yer yer mizahi bir dille ele alınır. Ekolojik dengenin bozulması, teknoloji ve modernitenin bireyi sürüklediği açmaz, plansız şehirleşmenin düşürdüğü çıkmaz gösterme unsurlarıyla sezdirilir. Hikâyelerde hep iyimser ve umutlu olan Derya Atsan, hayvanların niçin var olduğunu hatırlatır. Surelerden alınan ayetler ve Aziz Efendinin Muhayyelat'ından, Cevdet Karal'a yapılan göndermeler ise hikâyeleri zenginleştirici bir unsur olarak görülebilir. Kullar Cidarı, hayal ve gerçek arasındaki gölgede yaşayan insanların renkli hikâyeleri olarak değerlendirilmiştir.