Madde Detay

Coşkun Ertepınar, 1914 yılında Kayseri'nin Erkilet bucağında doğdu. Erkilet’in eski bir ailesi olan Emiralioğullarındandır. Babası Abdullah Bey I. Dünya Savaşı’nda şehit düştü. Annesi Hanife Hanım’ı 7-8 yaşlarında iken kaybetti. Karakter ve şahsiyetinin oluşumunda dedesi nahiye müdürü Mehmet Emiralioğlu, ninesi Zübeyde Hanım ve halası Fevziye Hanım’ın etkisi çok olmuştur. İlkokulu Kayseri Erkilet'te, ortaokulu Kayseri ve Sivas'ta tamamladı. 1932’de Sivas Erkek Öğretmen Okulu’nu bitirdi. Aynı yıl Gemerek Bucağı Merkez İlkokulu’nda öğretmenliğe başladı. Daha sonra Suşehri Merkez İlkokulu, Sivas Merkez Köyyatı Okulu’nda öğretmenlik yaptı. 1937’de Ankara Gazi Eğitim Enstitüsü Türkçe Bölümü’nü bitirdi. 30 Eylül 1937’de Malatya Lisesi’nde Türk dili ve edebiyatı öğretmenliğine başladı. Aynı senenin sonunda Mardin Ortaokulu Müdürlüğüne tayin edildi. Fakat hemen askere alındı. Askerliğini İstanbul Harbiye, Kayseri ve İzmir Müstahkem Mevkii’nde yaptı. Terhis olduktan sonra Malatya Lisesi’ne döndü. Daha sonra Şebinkarahisar, Muğla, İskenderun, Akseki, Bünyan, Zile ortaokul ve liselerinde öğretmen ve yönetici olarak çalıştı. 1941 yılında Şebinkarahisarlı Yakupzade Hafız Rasim Bey’in kızı Meziyet Soygür Hanım’la evlendi. 1956 yılında Millî Eğitim Bakanlığı Orta Öğretim Genel Müdürlüğü Şube Müdür Yardımcılığı görevine getirildi. 1958-1966 arasında Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Şube Müdürü, 1968-1970 arasında Halk Eğitim Genel Müdürü, 1970-1972 arasında Bakanlık Müfettişi, 1972-1974 arasında Bakanlık Müşaviri olarak çalıştı. 1974 yılında Bakanlık Başmüşavirliğinden emekli oldu. Emeklilikten sonra Ankara Özel Gönen Koleji ve Ankara Özel Tevfik Fikret Lisesi’nde çalıştı. 1982’de ikinci kez emekli oldu. Ankara'da vefat etti. Ayla isminde bir kızı ve Aybar adında bir oğlu vardır.

İlk şiiri, Kasım 1930’da Kayseri Lisesi öğrencisi iken İstanbul’da yayımlanan Muhit dergisinde “Bu Gece” başlığı ve "D. Münir" imzası ile çıktı. 1985 Yugoslavya Milletlerarası 24. Struga Şiir Akşamları Festivali’nde Türkiye’yi temsil etti. 1967 yılında “Macar Türküsü” adlı şiiri Hür Macarlar Nemzetör Grubunca bir gümüş madalya ve beratla taltif edildi. 1978 yılında Zaman Bahçesinde adlı kitabından dolayı Türkiye Millî Kültür Vakfı kendisine Jüri Özel Ödülü verdi. “100. Yıl Marşı” adlı şiiri, Atatürk’ün doğumunun 100. yılında Kültür Bakanlığı’nca açılan yarışmada ödül kazandı ve Hikmet Şimşek tarafından bestelendi. 1991’de İLESAM kendisine Hizmet Şeref Ödülü verdi. Bazı şiirleri bestelendi, İngilizce, Macarca ve Lehçeye çevrildi. Ürünlerini Muhit, Ülkü, Çığır, Varlık, Gündüz, Çağrı, Yücel, Şadırvan, Yeni Adam, Türk Dili, Çağdaş, Hisar, Kemalist Ülkü, Ankara Sanat, Ilgaz, Filiz, Kültür ve Sanat, Çaba, Eflatun, Erciyes, Türk Kadını, Millî Kültür, Türk Kültürü, Yunus Emre Yolu dergilerinde yayımladı. Şiirlerini hece ve serbest vezinlerle yazdı. Kafiyeye önem verdi. Hisarcı şairler topluluğunun şiir anlayışına uygun ürünler verdi. Onda ayrıca Yahya Kemal Beyatlı, Cahit Sıtkı Tarancı ve Ziya Osman Saba etkisi fazlaca görülür. Şiirlerinde ele aldığı başlıca konular şunlardır: Vatan sevgisi, Anadolu’nun tabii güzellikleri, iyilik, dostluk, Tanrı, zaman, sonsuzluk, aşk, çocuk, çocukluk çağına özlem, ev ve aile mutluluğu, öğretmenlik, Atatürk, Cumhuriyet, Türk tarihi ve kahramanları, yaşama sevinci ve mutluluk. Şair, iyimser ve yumuşak bir bakış açısına sahiptir. Gürültüyü ve gösterişi sevmez. Bütün dünyayı kucaklayan bir sevgisi vardır. Ertepınar, özellikle öğretmenlik yaptığı yıllarda Anadolu’nun birçok yerinde bulundu. Dolayısıyla Anadolu Türk kültürünün inceliklerine, derinliğine ve güzelliğine vakıf oldu. Şiirlerinde bütün renkleriyle incelmiş Anadolu Türk irfanı yer almıştır. Temiz, düzgün, işlek ve zarif bir Türkçe ile yazmıştır. Yaşayan canlı Türkçeyi esas aldı. Türk halkının canlı konuşma dilinin bütün zenginliklerine yer verdi. Onun şiirlerine yapmacıksız, yürekten ve kolay söylemişlik unsurları hâkimdir. Şiirlerinde özellikle çocukluğundan beri edindiği Türk halk edebiyatından da etkilenmeler görülür. Atatürk ilkelerine ve Cumhuriyete yürekten bağlı bir şairdir. Ömrü boyunca şiirlerini Atatürk’ün kurduğu bağımsız ve millî Türk devletinin temel felsefesine ve kurucu ilkelerine uygun ve bağlı bir duyarlıkla yazdı. Türk çocuklarının da bu ruhu kuşanması için şiirini bu yönüyle de zenginleştirdi. Türk çocuklarında millî tarih şuuru uyandırmak için Türk tarihinin parlak ve önemli olaylarını, Türk büyüklerini hatırlatmaya ve sevdirmeye dönük şiirler de yazdı. Dünyanın, hayatın, tabiatın ve insanların iyi ve güzel taraflarını öne çıkararak, mutluluk ve huzur duygusunu telkin etmeye, yaşama sevincini pekiştirmeye, dostluğu, iyiliği, insan sevgisini derinleştirmeye çalıştı.