Madde Detay

Ertuğrul Ataç 14 Nisan 1965’te Erzurum'un Narman ilçesinin Başkale köyünde dünyaya gelmiştir. Babası Hacıgillerden imam Hafız Nazım, annesi ise Oltu eşrafından Tevfik Özdemir'in kızı Selime Hanım’dır. 1986’da Aysel Hanım'la evlenir, eşine olan derin sevgisini ve muhabbetini "Dumansız yanıyor şu kara bağrım" diye başlayan dörtlükte dile getirir. Üç çocuğu vardır. Bir kamu kurumunda işçi olarak çalışır (Turan vd. 2010: 130-131).

Âşık, ilkokul yıllarında yöredeki bütün üstad âşıkların piri Sümmani’nin eserlerini dinleyerek ve türkülerini söyleyerek büyür. İlkokuldan sonra babasının görevi münasebetiyle Narman, Hasankale gibi ilçelerde ve çevre köylerde babasıyla birlikte bulunur. Bu süreçte âşık gecelerine ve meclislerine katılır. Askerlik dönemine kadar köylerde sazıyla çalıp söyler. Askerlikten sonra 1983’te Erzurum'a döner. O yıllarda Âşık Ali Rahmani’nin bir oteldeki kahvehanesinde iki yıl her akşam çalıp söyler. 1985’te Âşık Nuri Çırağı’nın kahvehanesine çırak olarak girer. Usta çırak ilişkisini yoğun olarak yaşadığı bu dönemde Reyhanî, Ruhanî, İhsanî, Hüseyin Sümmanioğlu, Nusret Torunî gibi âşıkları usta olarak kabul eder ve onların yanında yetişir (Turan vd. 2010: 130).

Mahlasının verilmesi hakkında şu bilgileri verir: “Mevlüt İhsanî ve Mustafa Ruhanî kendi aralarında sohbet ederlerken Ertuğrul'a bir mahlas verelim deyip babamın imam olması münasebetiyle mahlasımın İmamoğlu olmasını tavsiye ettiler. Bu mahlas çok hoşuma gitti ve ustalarıma duyduğum saygıdan bu mahlası kullanmaktayım ve kullanmaya devam edeceğim.”(Turan vd. 2010: 130).

İlk şiiri 1983’te yazdığı “Gurbet”tir. Âşık, günümüz âşıklarının yanı sıra Mevlana, Hacı Bektaş, Yunus Emre'den de etkilenir. 1985’te Âşık Emrah ve Âşık Sümmanî adına yapılan şenlik ve yarışmalara katılan âşık; Yunus Emre ve Âşık Veysel, Âşık Sümmanî dallarında dereceler alır. İşçi olarak çalışmışsa da âşıklık geleneğinden kopmamıştır. İmamoğlu “Âşık kimdir, âşıklık nedir?” sorularına "İlahi aşkı ile âşık olanlar/ Alev eksik olmaz köz tükenir mi" şiiri ile cevap verir (Turan vd. 2010: 130-132).

İmamoğlu şiirlerinde vatan, tabiat, aşk gibi konuları işlemiş; bunları güzelleme, divan, atışma, koçaklama türlerinde ustalıkla dile getirmiştir. Âşığın güzelleme tarzında şiiri vardır. Âşık, bir milletin kültürünü, geleneğini ve inancını kaybettiği zaman yıkılacağını öngörür. Birlik ve beraberliğin önemine dikkat çeken âşık, bir milletin ancak birlik olarak sorunlarını çözeceğine inanır (Turan vd. 2010: 132-134).