Madde Detay

Esme Şahin 1914 yılında Sivas Şarkışla'nın merkez köylerinden Hüyük'te doğmuştur. Babasının adı Ahmet, annesinin adı ise Gülfiraz Hanım'dır. Halası şair Medine Ata'dır. Babası ve annesi boşandıktan sonra Esme ve kardeşleri Iraziye ile Naciye eziyet ve çile içinde büyürler. Esme ve kardeşleri okula gitmezler (Kaya 2009: 281).

Esme, aynı köyden Bekir Şahin ile evlenir. Bekir, askerden döndükten kısa bir süre sonra vefat eder. Üzüntüsünü Bekir’e Ağıt adlı şiirinde “Odanın dört yanı baca/Yatamadım uzun gece /Şu eşimi yuyan hoca /Baba yiğit der mi ola” dizeleriyle anlatır. Âşık, ikinci evliliğini kaynı Memiş Şahin ile yapar. Bu evlilik Memiş Şahin’in 1978’deki ölümüne kadar sürer. Memiş Şahin de şairdir. Esme Şahin'in âşıklık geleneği içinde yetişen ilk eşinden olan çocukları Hasan Hüseyin Şahin ve Kiraz Kılıç ve ikinci eşinden olan Adeviye Özertürk ve Abdülkadir Ozansoy adlı çocukları da şairdir (Kaya 2009: 281; Kaya 2002: 297-308).

Esme Şahin, şiirlerinde mahlas kullanmaz. Şiirlerini daha çok koşma şeklinde söyler. Ağıtlarıyla meşhurdur. Kendisini üzüntüye sevk eden her konuda ağıt söyler. Kan davası yüzünden öldürülen erkek kardeşi Haydar’a, hasret duyduğu anasına, kocası tarafından katledilen bacısının kızı ve çocuğuna, askerden döndükten sonra ölen eşine ağıt söyler. Şiirlerinde annesi ile babasının ayrılması, üvey anne elinde hırpalanmalarının travması “Nerde ana görsem gönlüm yerinir/ Anasızlık benim bağrımı yakar/ Derdimi dökerim yeşil otlara/ Anam yok ki her derdime katlana” gibi muhtelif şiirlerin dizelerinde karşımıza çıkar.