Madde Detay

Fâ'ize veya Râmiz'de (Erdem 1985: 237)  geçtiği şekliyle Fâ'izâ Molla Kadın, 18. asrın hanım şairlerdendir. Mehmed Nâil'e göre,  Sicill-i Osmanî'de şairenin mahlasının "Fâ'ize" şeklinde yazılması yanlıştır (Kurnaz 2001: 3125/730). İsmi Fâtıma’dır. Aristokrat bir aileye mensuptur (Bursalı Mehmed Tâhir 1333-42: 2/287). Babası, dönemin bilginleri arasında önde gelen İstanbul kadısı Kâmetî-zâde Şeyh Mehmed Efendi; kız kardeşi ise Sâlim ve Safâyi tezkirelerinde bahsi geçen şaire Sıdkî Emetullâh Molla Kadın’dır (Erdem 1985: 237; Mehmed Süreyya 1308-15:  3/225, 4/3). Sicill-i Osmanî'de "Mehmed Efendi kerimesi" denilmesinden evlendiği anlaşılmaktadır (Mehmed Süreyya 1308-15: 4/3). Fâ'ize Molla Kadın ömrünün sonlarında ama oldu. 1177/1763 senesi hilalinde vefat etti ve Emir Buhârî yakınlarına pederi ve hemşiresi yanına defnedildi (Erdem 1985: 237).

Râmiz'e (Erdem 1985: 237) göre Fâ'ize, ablası Sıdkî Emetullâh Molla Kadın kadar olmamakla birlikte gibi yetenekli, şiir ve inşaya vâkıf bir şairedir. Fakat biyografik kaynaklarda şiirlerine yer verilmemiştir. 

Erdem, Sadık (hzl.)(1985). Râmiz ve Âdâb-ı Zurafâ’sı. Ankara: AKM Yay.

İpekten, Halûk, M. İsen vd. (1988). Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: KTB Yay.

Kurnaz, Cemal ve Mustafa Tatcı (hzl.). (2001). Mehmet Nail Tuman. Tuhfe-i Nâilî-Divan Şairlerinin Muhtasar Biyografileri. C.2. Ankara: Bizim Büro Yay. 740.

Mehmed Süreyya (1308-15/ 1890-97). Sicill-i Osmânî. C. III-IV. İstanbul: Matbaa-ı Âmire. 225, 3.

Bursalı Mehmed Tâhir (1333-42). Os­manlı Müellifleri. C. II. İstanbul: Matbaa-ı Amire. 287.